విధి

ஆகூழால் தோன்றும் அசைவின்மை கைப்பொருள்
போகூழால் தோன்றும் மடி.   (371)

కలసివచ్చువేళ కార్యంబు దోచును
కలసిరాని వేళ నలసు దోచు.

பேதைப் படுக்கும் இழவூழ் அறிவகற்றும்
ஆகலூழ் உற்றக் கடை.   (372)

వేదవడఁగ బుద్ధి పెడదారి ద్రొక్కును
బాగుపడగ నదియె పదును దీరు.

நுண்ணிய நூல்பல கற்பினும் மற்றுந்தன்
உண்மை யறிவே மிகும்.   (373)

చదువవలసినంత చదివియున్నను గాని
బుద్ధి విధిని బట్టి పోవుచుండు.

இருவேறு உலகத்து இயற்கை திருவேறு
தெள்ளிய ராதலும் வேறு.   (374)

నృష్టి ద్వివిధమగును శ్రీవేరు ధీవేరు
వేరు బాటు కెల్లఁ వెధియె నాంది.

நல்லவை எல்லாஅந் தீயவாம் தீயவும்
நல்லவாம் செல்வம் செயற்கு.   (375)

గుణముగాని వన్ని గుణమౌను, గుణమును
గుణము గాకపోవు ధనము నంద.

பரியினும் ஆகாவாம் பாலல்ல உய்த்துச்
சொரியினும் போகா தம.   (376)

రానివేళ రాదు రమ్మన్న నేదియు
వచ్చువేళ పోదు వలదటన్న.

வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லால் கோடி
தொகுத்தார்க்கு துய்த்தல் அரிது.   (377)

ఇచ్చునట్టి వాని యిచ్చకు మారుగా
నేది ననుభవించ కాదు జూడ.

துறப்பார்மன் துப்புர வில்லார் உறற்பால
ஊட்டா கழியு மெனின்.   (378)

సన్న్యసొంపకుంట సాగని వారెల్ల
విధియె కారణంబు వేరుకాదు.

நன்றாங்கால் நல்லவாக் காண்பவர் அன்றாங்கால்
அல்லற் படுவ தெவன்.   (379)

ఇష్టమైన నంతసింఛెడి వారలు
కష్టమైన నేడ్వగాదు విధికి.

ஊழிற் பெருவலி யாவுள மற்றொன்று
சூழினுந் தான்முந் துறும்.   (380)

విధి బలీయ మగును విడువడు తప్పుకో
నెందుబోవ వచ్చి ముందు నిలచు.