గూఢచారి

ஒற்றும் உரைசான்ற நூலும் இவையிரண்டும்
தெற்றென்க மன்னவன் கண்.   (581)

విషయ మెరుగ మేగు విఖ్యాత గ్రంథము
ధరణిపతికి నేత్రద్వయ మటండ్రు

எல்லார்க்கும் எல்லாம் நிகழ்பவை எஞ்ஞான்றும்
வல்லறிதல் வேந்தன் தொழில்.   (582)

ఎచ్చటెఛట నెవ్వరేమేమి జేతురో
వేగుదెలియు టగును విభుని గలిసి.

ஒற்றினான் ஒற்றிப் பொருள்தெரியா மன்னவன்
கொற்றங் கொளக்கிடந்தது இல்   (583)

గూఢ మెరుగకున్న గూఢచారిని గూడి
నిజముఁ గనడు రాజు విజయమునకు.

வினைசெய்வார் தம்சுற்றம் வேண்டாதார் என்றாங்கு
அனைவரையும் ஆராய்வது ஒற்று.   (584)

శత్రు మిత్రు బంధు సర్వ సేవకులందు
గుట్టు గనుట నృపుని గుణమటండ్రు.

கடாஅ உருவொடு கண்ணஞ்சாது யாண்டும்
உகாஅமை வல்லதே ஒற்று.   (585)

కనిన జంకకుండ ననుమాన మీయక
తేలియవలయు వేగు తెలుప కేది.

துறந்தார் படிவத்த ராகி இறந்தாராய்ந்து
என்செயினும் சோர்விலது ஒற்று.   (586)

సన్యసించినట్లు సకలమ్ము కనుగొంచు
చిక్కుకొన్న గుట్టు జెప్పరాదు.

மறைந்தவை கேட்கவற் றாகி அறிந்தவை
ஐயப்பாடு இல்லதே ஒற்று.   (587)

విన్న మర్మమడిగి వివరమ్ముగా వేగు
చెప్పవలయు దాని స్థిరముగాను.

ஒற்றொற்றித் தந்த பொருளையும் மற்றுமோர்
ஒற்றினால் ஒற்றிக் கொளல்.   (588)

తెలిసినట్టి దానిఁదెలియని విధముగా
మారు వాని నడుగ మర్మమగును.

ஒற்றெற் றுணராமை ஆள்க உடன்மூவர்
சொற்றொக்க தேறப் படும்.   (589)

వేగు వేగు గనని విధముగా ముప్వుర
మాటఁదెలియుటగును మర్మమనిన.

சிறப்பறிய ஒற்றின்கண் செய்யற்க செய்யின்
புறப்படுத்தான் ஆகும் மறை.   (590)

సత్కరింపరాదు సభయందు చారుని
మర్మమెల్ల దాన మరుగుఁబడును.