కార్యనిర్ణయము

நன்மையும் தீமையும் நாடி நலம்புரிந்த
தன்மையான் ஆளப் படும்.   (511)

మంచి చెడ్డ లఱసి మంచి జేసెడి వారె
వలయు కార్యమునకు బలముగాను.

வாரி பெருக்கி வளம்படுத்து உற்றவை
ஆராய்வான் செய்க வினை.   (512)

వృద్ధిపఱచి సొమ్ము విఘ్నంబులకు నోర్చు
స్థిమిత పరుఁడె కార్య సిద్ధిపరుఁడు.

அன்பறிவு தேற்றம் அவாவின்மை இந்நான்கும்
நன்குடையான் கட்டே தெளிவு.   (513)

తెలినితేట లుండి తెగవుండి పేరాశ
లేని వాఁడె చేరనైన వాఁడు.

எனைவகையான் தேறியக் கண்ணும் வினைவகையான்
வேறாகும் மாந்தர் பலர்.   (514)

తెలినితేట లెన్ని గలిగిన వాఁడైన
కార్యకర్త లనఁగ గాదు పలుర.

அறிந்தாற்றிச் செய்கிற்பாற்கு அல்லால் வினைதான்
சிறந்தானென்று ஏவற்பாற் றன்று.   (515)

పనితనమ్ము దెలిసి ప్రతిబంధముల కోర్చు
సాహసుండె కార్యసాధకుండు.

செய்வானை நாடி வினைநாடிக் காலத்தோடு
எய்த உணர்ந்து செயல்.   (516)

ఎవ్వరెవరు దేని నే విధి సాధింత్రు
దాని జేయ నిమ్ము వాని బిలచి.

இதனை இதனால் இவன்முடிக்கும் என்றாய்ந்து
அதனை அவன்கண் விடல்.   (517)

చేయువారి తరము చేష్టల తరమును
కాల తరము దెలియ కార్యమగును.

வினைக்குரிமை நாடிய பின்றை அவனை
அதற்குரிய னாகச் செயல்.   (518)

దాని దాని పనికి దాని వానిని జూచి
యప్పగింప కార్య మగును సూవె.

வினைக்கண் வினையுடையான் கேண்மைவே றாக
நினைப்பானை நீங்கும் திரு.   (519)

కార్య సూరు జెలిమి గౌరవింపని యట్టి
సంశయాత్మ విడచిఁ జనును లక్ష్మి.

நாடோறும் நாடுக மன்னன் வினைசெய்வான்
கோடாமை கோடா துலகு.   (520)

ప్రతిదినమ్ము రాజు పనివారి క్షేమమ్ము
నడిగి తేలుసుకొన్న జెడదు వసుధ.