పరదారావిముఖత

பிறன்பொருளாள் பெட்டொழுகும் பேதைமை ஞாலத்து
அறம்பொருள் கண்டார்கண் இல்.   (141)

వరుల నాలిగోరు భావమ్ము దద్థర్మ
పరులయందు గానబడదు చూడ

அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் பிறன்கடை
நின்றாரின் பேதையார் இல்.   (142)

భ్రష్ఠలందు పరమ భ్రష్ఠండు పరనతి
నాశజేసి సమయ మరయువాఁడు

விளிந்தாரின் வேறல்லர் மன்ற தெளிந்தாரில்
தீமை புரிந்துதொழுகு வார்.   (143)

నమ్మినట్టివాని నాతిని గోరెడు
సభుడు సభుడుగాడు శవముగాని

எனைத்துணையர் ஆயினும் என்னாம் தினைத்துணையும்
தேரான் பிறனில் புகல்.   (144)

ఎంత వాడెయైన నినుమంతఁ జేయడు
పరసతులను గోరు భావమున్న

எளிதென இல்லிறப்பான் எய்துமெஞ் ஞான்றும்
விளியாது நிற்கும் பழி.   (145)

పరసతి సుఖమబ్బు పని తేలికేయైన
తిరరాని నింద జేరు నతని

பகைபாவம் அச்சம் பழியென நான்கும்
இகவாவாம் இல்லிறப்பான் கண்.   (146)

పగయు, భయము, నింద, పాపమ్ము నాలుగు
పరసతులను గోరువానితోడు

அறனியலான் இல்வாழ்வான் என்பான் பிறனியலாள்
பெண்மை நயவா தவன்.   (147)

క్రమము దప్పునట్టి గార్హస్థ్య ధర్మంబు
అన్య స్త్రీలఁ గవయ నట్టి దగును

பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு
அறனொன்றோ ஆன்ற வொழுக்கு.   (148)

కామ దృష్టి యన్య కాంతలవై లేమి
పురుష లక్షణమ్ము పుణ్యమగును

நலக்குரியார் யாரெனின் நாமநீர் வைப்பின்
பிறர்க்குரியாள் தோள்தோயா தார்.   (149)

జలధి పరివృతమగు జగమందు విఖ్యాతి
పరనతి భుజ బంధ మరయరామి

அறன்வரையான் அல்ல செயினும் பிறன்வரையாள்
பெண்மை நயவாமை நன்று.   (150)

పాప కర్మలెన్నొ పనిగొని చేసినా
పరనతి తభిలాషఁ బడమి మేల్మి