పారిపోవుట

நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்
பண்பியார்க்கு உரைக்கோ பிற.   (1181)

వలపుగాని విడచి పాలితి నీరీతి
ఎవరికోడ దీని నెఱుకబరతు.

அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென்
மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு.   (1182)

ప్రియుడె దీని నీకుఁ బ్రియమార విడెనని
మోహమునకుఁ బాలె దేహమెల్ల.

சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா
நோயும் பசலையும் தந்து.   (1183)

సిగ్గు చెలువుతాను జేకొని బదులుగాఁ
దాపమిచ్చె మెరుగు తఱుగఁ దనువు.

உள்ளுவன் மன்யான் உரைப்பது அவர்திறமால்
கள்ளம் பிறவோ பசப்பு.   (1184)

మరువ కతని వలపు మరిమరి చింతిప
పసదొరంగి మేను పాలుటేల.

உவக்காண்எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண்என்
மேனி பசப்பூர் வது.   (1185)

అదిగొ ప్రియుడుదాటె నంతలో నామేన
బాలిపోవదొడగె బసిమి చాయ.

விளக்கற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் கொண்கன்
முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு.   (1186)

దీపకాంతి తగ్గఁ దిమిరమ్ము బైకొను
విధము పాలె మేను ప్రియుని బాయ.

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்
அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு.   (1187)

ప్రక్కనుండి ప్రియుఁడు చెక్కిలి నిమురుచు
ప్రక్కజూచినంత బాలెమేను.

பசந்தாள் இவள்என்பது அல்லால் இவளைத்
துறந்தார் அவர்என்பார் இல்.   (1188)

మోహమునకు బాలిపోయిన దనువారు
దిట్టరేమి వదలి నట్టివాని.

பசக்கமன் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார்
நன்னிலையர் ஆவர் எனின்.   (1189)

మంచిగాను ప్రియుడు మనసీయజాలును
పారిపోవుటైన వగవు జెంద.

பசப்பெனப் பேர்பெறுதல் நன்றே நயப்பித்தார்
நல்காமை தூற்றார் எனின்.   (1190)

పాలిపోవుటకును భయమొందగాలేదు
దుష్టుడంచు ప్రియుని దూరరేని.