జీవహింస

தன்னூன் பெருக்கற்குத் தான்பிறிது ஊனுண்பான்
எங்ஙனம் ஆளும் அருள்.   (251)

బలియ గోరి తాను బలిజేయు జీవుల
నట్టి కెట్టు లమరు తరుణ

பொருளாட்சி போற்றாதார்க்கு இல்லை அருளாட்சி
ஆங்கில்லை ஊன்தின் பவர்க்கு.   (252)

దాచనట్టి చేత ధన ముండనట్లుగా
మాంస భక్షణమున మరుగు కరుణ.

படைகொண்டார் நெஞ்சம்போல் நன்னூக்காது ஒன்றன்
உடல்சுவை உண்டார் மனம்.   (253)

నేన నున్నవాని చిత్తంబు రీతిగా
మాంస భక్షకునికి మానసమ్ము.

அருளல்ல தியாதெனிற் கொல்லாமை கோறல்
பொருளல்ல தவ்வூன் தினல்.   (254)

జాలి యనిన ప్రాణి జంపమితొఁబాటు
మాంస భక్షణమును మానుటగును.

உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை ஊனுண்ண
அண்ணாத்தல் செய்யாது அளறு.   (255)

జీవహింస లేమి జీవిత ధర్మంబు
నంజు డారగింప నరక మబ్బి.

தினற்பொருட்டால் கொல்லாது உலகெனின் யாரும்
விலைப்பொருட்டால் ஊன்றருவா ரில்.   (256)

మాంస మెవరు దినక మానిన వారైన
నమ్మువారు భునిని వమ్ముగారె.

உண்ணாமை வேண்டும் புலாஅல் பிறிதொன்றன்
புண்ணது உணர்வார்ப் பெறின்.   (257)

మాంస భక్షణమ్ము మానుట మంచిది
చింత జేయ వ్రణమె జీవి కద్ది.

செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார்
உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்.   (258)

జీవులందు నెల్ల జీవు డొక్కడె గాన
చంపు తినరుదేని సాధు జమలు.

அவிசொரிந் தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்
உயிர்செகுத் துண்ணாமை நன்று.   (259)

వేయి యజ్ఞములను జేయుట కన్నను
చంసి తినక యున్న చాలు నదియె.

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி
எல்லா உயிருந் தொழும்.   (260)

ప్రాణికోటి భక్తి భావాన ప్రణమిల్లు
ప్రాణ ఘాతకమును మాను వాని.