సత్యము

வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்
தீமை இலாத சொலல்.   (291)

సత్యమేదియన్న స్వల్పమ్ముగా నైన
దోషముండ నట్టి భాషణమ్ము.

பொய்மையும் வாய்மை யிடத்த புரைதீர்ந்த
நன்மை பயக்கும் எனின்.   (292)

సత్య దూరమైన సత్యంబుగా నొప్పు
దోహదంబుగాగ దోషముడిగి.

தன்நெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்
தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்.   (293)

మనను తెల్పు దాని మరుగుపఱచు వాని
చిత్తమందు సతము జిచ్చురగులు.

உள்ளத்தாற் பொய்யா தொழுகின் உலகத்தார்
உள்ளத்து ளெல்லாம் உளன்.   (294)

అన్యత మాడకున్న నాత్మసాక్షిగఁ దాను
మసలు సకల జనుల మనసు లందు.

மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு
தானஞ்செய் வாரின் தலை.   (295)

సత్యదృష్టి యాత్మ సాక్షాత్కరించిన
యజ్ఞకర్త కన్న విజ్ఞుఁ డతడు.

பொய்யாமை அன்ன புகழில்லை எய்யாமை
எல்லா அறமுந் தரும்.   (296)

నిజముకన్న కీర్తి నిక్కంబు లేదొండు
కష్ట రహిత మన్ని నిష్ట లందు.

பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற
செய்யாமை செய்யாமை நன்று.   (297)

నిర్వహించినట్లె సర్వ ధర్మంబులు
నిజము నిజముగాను నిలుపుకొన్న.

புறள்தூய்மை நீரான் அமையும் அகந்தூய்மை
வாய்மையால் காணப் படும்.   (298)

అంగశుద్ధి స్నానమాడిన సరిపోవు
నాత్మశుద్ధి సత్య మందుటందె.

எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்
பொய்யா விளக்கே விளக்கு.   (299)

మెలుఁగులన్ని మెలుఁగు వెలిగింపజాలవు
సజ్జనాళి మెలుఁగు సత్య మగును.

யாமெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்
வாய்மையின் நல்ல பிற.   (300)

అరయ సత్యమొకటె పరమార్థమైనది
సత్యమునకు సాటి జగతి లేదు.