ఉత్కంఠ

வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற
நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்.   (1261)

కాచి కాచి కనులు కాయలైపోయెను
ఎంచి యెంచి వ్రేళ్ళ యంచు లరిగె.

இலங்கிழாய் இன்று மறப்பின்என் தோள்மேல்
கலங்கழியும் காரிகை நீத்து.   (1262)

అందమెల్ల దొరగి యాభరణము లూడు
నప్పుడైన మరువ నైతి ప్రియుని.

உரன்நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார்
வரல்நசைஇ இன்னும் உளேன்.   (1263)

దూరమేగి నట్టి వారి రాకనుగోరి
బ్రతుకుచుంటి నెన్ని బాధలున్న.

கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்
கோடுகொ டேறுமென் நெஞ்சு.   (1264)

కలసినట్టి వాని కలియంగ నా బుద్ధి
కొమ్మ కొసల కెక్కు కోర్కె లెదిగి.

காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்
நீங்கும்என் மென்தோள் பசப்பு.   (1265)

కనుల ముందు ప్రియుడు కనిపించినంతనే
పాండురంపు తనువు పసిమికెక్కె.

வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்
பைதல்நோய் எல்லாம் கெட.   (1266)

ఒక్కసారి వచ్చి వచ్చి నీ చెలికాడు
కామ బాధదీర గరచి తిందు.

புலப்பேன்கொல் புல்லுவேன் கொல்லோ கலப்பேன்கொல்
கண்அன்ன கேளிர் விரன்.   (1267)

ఏమి చేతొ దెలియనేతేరఁ జెలికాడు
చిత్తమంతలోనె తత్తరించు.

வினைகலந்து வென்றீக வேந்தன் மனைகலந்து
மாலை அயர்கம் விருந்து.   (1268)

రాజు గెలుచుగాఁత రమణితో యూ ప్రొద్దె
సంధెకాల విందు నందుకొందు.

ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்
வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு.   (1269)

ఒక్క దినమెయైన యుగముగాఁ దోఁచును
కాండు నెదురు జూచు కామినులకు.

பெறின்என்னாம் பெற்றக்கால் என்னாம் உறினென்னாம்
உள்ளம் உடைந்துக்கக் கால்.   (1270)

ఉన్న మనసు కొంత నూడిపోయిన వెన్క
కలియుటైన యెకటె కలియకొకటె.