పరవశమ్ము

கண்டுகேட்டு உண்டுயிர்த்து உற்றறியும் ஐம்புலனும்
ஒண்தொடி கண்ணே உள.   (1101)

పరవశమ్ము జెందు పంచేంద్రియమ్ములు
పంకజాక్షి తోడు ప్రాప్తమైన.

பிணிக்கு மருந்து பிறமன் அணியிழை
தன்நோய்க்குத் தானே மருந்து.   (1102)

చాలినన్ని గలవు జబ్బుకు మందులు
వలపు జబ్బుకెల్లఁ వనితె మందు.

தாம்வீழ்வார் மென்றோள் துயிலின் இனிதுகொல்
தாமரைக் கண்ணான் உலகு.   (1103)

పద్మ నేత్రుపథము పడతి కొగిలికన్న
నద్జిక సుఖమునిచ్చు నదియెకొదు.

நீங்கின் தெறூஉம் குறுகுங்கால் தண்ணென்னும்
தீயாண்டுப் பெற்றாள் இவள்.   (1104)

తాకకున్న వేడి తాకిన చల్లన
నింతనిప్పు వనిత చెంతఁ గలది.

வேட் ட பொழுதின் அவையவை
போலுமே தோட் டார் கதுப்பினாள் தோள்.   (1105)

కలసినప్పుడెల్ల నలివేణి కాగిలి
చొక్కఁ జొక్కఁ మిగుల సుఖమునిచ్చు.

உறுதோறு உயிர்தளிர்ப்பத் தீண்டலால் பேதைக்கு
அமிழ்தின் இயன்றன தோள்.   (1106)

కలికి కరములందు గల దమృతం బొకో
తాకినంతఁ దనియుచుండు నొడలు.

தம்மில் இருந்து தமதுபாத்து உண்டற்றால்
அம்மா அரிவை முயக்கு.   (1107)

అతివ కొగలింపు లాకలిదప్పుల
మాన్ప గలుగునట్టి మహిమగలది.

வீழும் இருவர்க்கு இனிதே வளியிடை
போழப் படாஅ முயக்கு.   (1108)

విందుబెట్టి కుడుచు చందంబుగా నుండు
కలికి కొగలింప గలుగు సుఖము.

ஊடல் உணர்தல் புணர்தல் இவைகாமம்
கூடியார் பெற்ற பயன்.   (1109)

కలిసినట్లు గలసి కలహించి కూడుట
కామకళకు ప్రణయ ధామమగును.

அறிதோறு அறியாமை கண்டற்றால் காமம்
செறிதோறும் சேயிழை மாட்டு.   (1110)

తెలియ్ఁ దెలియఁ దెలియుఁ దెలియనిదేమని
కలియఁ గలియనట్లె కామ కళయు.