కలహము

இகலென்ப எல்லா உயிர்க்கும் பகலென்னும்
பண்பின்மை பாரிக்கும் நோய்.   (851)

కలసి మెలసి యుండు చెలిమిని బాధించు
రుగ్మత కలహంపు రూపమగును.

பகல்கருதிப் பற்றா செயினும் இகல்கருதி
இன்னாசெய் யாமை தலை.   (852)

చెలిమి లేకయున్న చెడువుగాదొకనికి
కలహమాడరాదు కలుసుకొన్న.

இகலென்னும் எவ்வநோய் நீக்கின் தவலில்லாத்
தாவில் விளக்கம் தரும்.   (853)

బాధలందు మిగుల బాధించు కలహమ్ము
విడచి నంత దాని వెలయు కీర్తి.

இன்பத்துள் இன்பம் பயக்கும் இகலென்னும்
துன்பத்துள் துன்பங் கெடின்.   (854)

కష్టములకు నెల్ల కలహమ్ము మూలమ్ము
దాని వెడువ సుఖము తానె వచ్చు.

இகலெதிர் சாய்ந்தொழுக வல்லாரை யாரே
மிக்லூக்கும் தன்மை யவர்.   (855)

కలహములకు దిగకఁ దొలగి పోయెడువాని
గెలువ దలచువారు గలరె జూడ.

இகலின் மிகலினிது என்பவன் வாழ்க்கை
தவலும் கெடலும் நணித்து.   (856)

కలహ జీవనమ్ము గలవాఁడు బ్రతుకున
బాగుపడుటకన్ను నోగుపడును.

மிகல்மேவல் மெய்ப்பொருள் காணார் இகல்மேவல்
இன்னா அறிவி னவர்.   (857)

కలహమందె కన్ను గలవార లెప్పుడు
నీతి మార్గమందు నిజము గనరు.

இகலிற்கு எதிர்சாய்தல் ஆக்கம் அதனை
மிக்லூக்கின் ஊக்குமாம் கேடு.   (858)

పగకు దూరమైన ప్రాప్తించు సంపద
లంట దాని చెడుగు లావహంచు.

இகல்காணான் ஆக்கம் வருங்கால் அதனை
மிகல்காணும் கேடு தரற்கு.   (859)

కలహ దూరమైన కలదు భ్రదత దాని
వెంచుకొన్న చెడుపు ముంచుకొనును.

இகலானாம் இன்னாத எல்லாம் நகலானாம்
நன்னயம் என்னும் செருக்கு.   (860)

కలహ వర్తనమున కలుగును కష్టాలు
నీతి పథమునందు నిధులు దక్కు.