కలయిక

உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு.   (1281)

కన్నఁ దలచుకొన్న గామమ్మునకు మత్తు
కల్లు ద్రాగినపుడె కలుగు మత్తు.

தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் பனைத்துணையும்
காமம் நிறைய வரின்.   (1282)

అలుక బూనరాదు యావంత యైనను
గుమ్మడివలె వలపు కోర్కెలున్న.

பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
காணா தமையல கண்.   (1283)

నన్ను గనని యట్టి నాధుని గననని
చెప్పు లేక గనులు కలపె నతని.

ஊடற்கண் சென்றேன்மன் தோழி அதுமறந்து
கூடற்கண் சென்றதுஎன் னெஞ்சு.   (1284)

కలహ మాడ దలచి కదలితి నో సఖి
దాని మరచి కలయ దలచె మనసు.

எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்
பழிகாணேன் கண்ட இடத்து.   (1285)

లేఖ ప్రాయునపుడు లేఖిని గననట్లు
కాంతుజూడ దప్పు గాంచనైతి.

காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்
காணேன் தவறல் லவை.   (1286)

ఉన్న నాడు దోస మొక్కటి దెలియదు
దూరమైన దెలియు దొసగులన్ని.

உய்த்தல் அறிந்து புனல்பாய் பவரேபோல்
பொய்த்தல் அறிந்தென் புலந்து.   (1287)

మునుగటెరిగి నదికి బోవుట వంటిది
వలపు గానితోడ కలహమాడ.

இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்
கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு.   (1288)

మాన నౌనె కల్లు మర్యాద గాదని
విడువనగునె ప్రియుని విటుడటంచు.

மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்
செவ்வி தலைப்படு வார்.   (1289)

కోమలంబు వలపు కుసుమంబు కన్నను
ననుభవించు వార లరుదు దాని.

கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்
என்னினும் தான்விதுப் புற்று.   (1290)

కోపగించెగాని కోర్కెను దీర్చంగ
ముందు బడెను కౌగిలందుకొనగ.