అవగుణము

அறிவின்மை இன்மையுள் இன்மை பிறிதின்மை
இன்மையா வையா துலகு.   (841)

లెక్కుకెక్కదేది లేకున్నఁ జెప్పగా
లెక్కకెక్క బుద్ధి లేకయున్న.

அறிவிலான் நெஞ்சுவந்து ஈதல் பிறிதியாதும்
இல்லை பெறுவான் தவம்.   (842)

హీను డీయ డేది యిచ్చినన్ నద్దాని
పుచ్చుకొన్నవాని పూర్వకృతము.

அறிவிலார் தாந்தம்மைப் பீழிக்கும் பீழை
செறுவார்க்கும் செய்தல் அரிது.   (843)

కుమతి తనకు దానె కుమిలిపోయెడు బాధ
శత్రువులకు బెట్ట సాధ్యపడదు.

வெண்மை எனப்படுவ தியாதெனின் ஒண்மை
உடையம்யாம் என்னும் செருக்கு.   (844)

మౌఢ్యమన్న దొకటి మహిమీద నున్నచో
నన్ని దనకె దెలియునన్న మదమె.

கல்லாத மேற்கொண் டொழுகல் கசடற
வல்லதூஉம் ஐயம் தரும்.   (845)

చదివినట్లు జెప్ప చదవకఁ జదివిన
చదువులందు బుట్టు శంకలెన్నొ.

அற்றம் மறைத்தலோ புல்லறிவு தம்வயின்
குற்றம் மறையா வழி.   (846)

తప్పుగప్పు కొనకఁ దనువునే గప్పును
గుణము లేనివాఁడు గొప్పగాను.

அருமறை சோரும் அறிவிலான் செய்யும்
பெருமிறை தானே தனக்கு.   (847)

మర్మమెడలఁ జేయు మతిహీనుడగువాఁడు
తనకుఁదానె కీడు ననుభవించు.

ஏவவும் செய்கலான் தான்தேறான் அவ்வுயிர்
போஒம் அளவுமோர் நோய்.   (848)

వినమి జెప్పినట్లు తనకైన దెలియమి
చచ్చుదనుక వెంట వచ్చునొప్పి.

காணாதான் காட்டுவான் தான்காணான் காணாதான்
கண்டானாம் தான்கண்ட வாறு.   (849)

బుద్ధిహీను దెవడు బుధులమాట వినడు
తనదు మార్గమందె తాను పోవు.

உலகத்தார் உண்டென்பது இல்லென்பான் வையத்து
அலகையா வைக்கப் படும்.   (850)

లోకులున్న దన్న లోకోక్తికాదన్న
వాని దయ్యమనుచు వసుధ బిలచు.