మానము

இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும்
குன்ற வருப விடல்.   (961)

ఎంత గొప్పదైన నింటికిఁ దగకున్న
దానిఁ మానుకొనుటె మానమగును.

சீரினும் சீரல்ல செய்யாரே சீரொடு
பேராண்மை வேண்டு பவர்.   (962)

గౌరవమ్ము కీర్తి గావలె ననువారు
మరువరాదు యింతె పరువు నెరిగి.

பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல் சிறிய
சுருக்கத்து வேண்டும் உயர்வு.   (963)

పెరుగునప్పు డహము తరుగంగ వలయును
తరుగునప్పు డహము పెరుగవలయు

தலையின் இழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
நிலையின் இழிந்தக் கடை.   (964)

పదని భ్రష్ఠులైన పతితకేశములట్లు
విలువ చెడుట లోక విదితమగును.

குன்றின் அனையாரும் குன்றுவர் குன்றுவ
குன்றி அனைய செயின்.   (965)

ఏనుగంటివాడు యెలుకయైపోవును
చెయరాని పనులఁ జేపెనేని.

புகழ்இன்றால் புத்தேள்நாட்டு உய்யாதால் என்மற்று
இகழ்வார்பின் சென்று நிலை.   (966)

పూజ్యతయునురాదు పుణ్యంబు దక్కదు
తుంటరులగువారి వెంటఁదిరుగ.

ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலின் அந்நிலையே
கெட்டான் எனப்படுதல் நன்று.   (967)

అడిగి బ్రతుకనేల నవమదించెడివారి
చెడినమేలె వారి నడుగకుండ.

மருந்தோமற்று ஊன்ஓம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
பீடழிய வந்த இடத்து.   (968)

చెడియు గౌరవమ్ము జీవించుటన్నది
మందు దినుచు బ్రతుకు చందమగును.

மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்
உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.   (969)

ఉసురు విడచు చెమరి యొక్కరోమముబాయ
ప్రాణమిడుదు రట్లె మానధనులు.

இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார்
ஒளிதொழுது ஏத்தும் உலகு.   (970)

మానరక్ష కొఱకు ప్రాణమ్ము బలిజేయు
వారి నెఱిఁగి జగతి ప్రస్తుతించు.