తత్త్వార్థము

பொருளல்ல வற்றைப் பொருளென்று உணரும்
மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு.   (351)

సత్తు కానిదెల్ల సత్తను నజ్ఞాన
కారణంబె జన్మ కారణంబు

இருள்நீங்கி இன்பம் பயக்கும் மருள்நீங்கி
மாசறு காட்சி யவர்க்கு   (352)

అంధకార మెడలి యనువగు సౌఖ్యము
మౌఢ్య మెడలి నట్టి మానవులకు.

ஐயத்தின் நீங்கித் தெளிந்தார்க்கு வையத்தின்
வானம் நணிய துடைத்து.   (353)

అజ్ఞతనే దొలంగి వెజ్ఞతనే స్థిరపడ్డ
చేరువగును మోక్షసీమ తనకు.

ஐயுணர்வு எய்தியக் கண்ணும் பயமின்றே
மெய்யுணர்வு இல்லா தவர்க்கு.   (354)

ఐదు గెల్వగల్లి యాత్మానుభూతిని
సౌందలేని యెడల పుణ్యమేమి.

எப்பொருள் எத்தன்மைத் தாயினும் அப்பொருள்
மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு.   (355)

దేనితత్త్వ మెట్టిదైనను నిజతత్వ
మందు గనుటె జ్ఞాన మగునటండ్రు.

கற்றீண்டு மெய்ப்பொருள் கண்டார் தலைப்படுவர்
மற்றீண்டு வாரா நெறி.   (356)

తాత్వికముగ నిజము దరచి చాచినవారి
మనను మోక్షమార్గ మనుసరించు.

ஓர்த்துள்ளம் உள்ளது உணரின் ஒருதலையாப்
பேர்த்துள்ள வேண்டா பிறப்பு.   (357)

తత్వచింతనమున తత్వంబు దెలిసిన
తరిగి పుట్టనట్టి స్థితి లభించు.

பிறப்பென்னும் பேதைமை நீங்கச் சிறப்பென்னும்
செம்பொருள் காண்பது அறிவு.   (358)

పుట్టి గిట్టునట్టి బుద్ధిహీనత బాపి
మోక్షమిచ్చు బుద్ధి బుద్ధి యగును.

சார்புணர்ந்து சார்பு கெடஒழுகின் மற்றழித்துச்
சார்தரா சார்தரு நோய்.   (359)

ఏది సర్వమునకు నాధారమో దాని
పట్టుకొన్న పుట్టు బాధ లుడుగు

காமம் வெகுளி மயக்கம் இவ்முன்றன்
நாமம் கெடக்கெடும் நோய்.   (360)

కామక్రోధ లోభ కమల నామమ్ము
జెడిన చెడును వచ్చుఁ జెడుగులన్ని.