దారిద్ర్యము

இன்மையின் இன்னாதது யாதெனின் இன்மையின்
இன்மையே இன்னா தது.   (1041)

పేసరికపుసాటి బాధ యేదన్నచో
పేదరికమెగాని వేరుగాదు.

இன்மை எனவொரு பாவி மறுமையும்
இம்மையும் இன்றி வரும்.   (1042)

లేమి యనెడు పాపి లేకుండగాఁజేయు
ఇహపరాల రెంట నేరికైన.

தொல்வரவும் தோலும் கெடுக்கும் தொகையாக
நல்குரவு என்னும் நசை.   (1043)

పేద యయ్యెనంచు పేర్వడ్డ మాత్రాన
ఇంటి గొప్పదనము మంట గలియు.

இற்பிறந்தார் கண்ணேயும் இன்மை இளிவந்த
சொற்பிறக்கும் சோர்வு தரும்.   (1044)

గొప్ప యింట బుట్టినప్పటికైనను
లేమిచేత వచ్చు లేసుమాట.

நல்குரவு என்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத்
துன்பங்கள் சென்று படும்.   (1045)

పేదరికము జాలు బాధల నన్నింట
నేకపఱచి సుఖము లేకఁ జేయ.

நற்பொருள் நன்குணர்ந்து சொல்லினும் நல்கூர்ந்தார்
சொற்பொருள் சோர்வு படும்.   (1046)

విషయ మెఱింగినట్టి విద్యాంసునైనను
పేదయైనఁ జూడ రాదరమున.

அறஞ்சாரா நல்குரவு ஈன்றதா யானும்
பிறன்போல நோக்கப் படும்.   (1047)

ధర్మమునకె తగని దారిద్ర్య మబ్బిన
నమ్మయైన జూచు నన్యునట్లు.

இன்றும் வருவது கொல்லோ நெருநலும்
கொன்றது போலும் நிரப்பு.   (1048)

నిన్న బడిన బాధ నేడెట్లు బడనంచు
తల్లడిల్లు పేద తలచి దలచి.

நெருப்பினுள் துஞ்சலும் ஆகும் நிரப்பினுள்
யாதொன்றும் கண்பாடு அரிது.   (1049)

కన్ను మూయలేము కటిక దారిద్ర్యన
నిప్పు మీదనైన నిద్రవచ్చు.

துப்புர வில்லார் துவரத் துறவாமை
உப்பிற்கும் காடிக்கும் கூற்று.   (1050)

సాగలేనివాడు సన్న్యసింప కుంట
నుప్పు బుణము దీర్ప నుండునట్లె.