తాటస్థ్యము

தகுதி எனவொன்று நன்றே பகுதியால்
பாற்பட்டு ஒழுகப் பெறின்.   (111)

పక్షపాత మెడలి వర్తించుటే న్యాయ
మందులొనె సౌఖ్య మమరియుండు

செப்பம் உடையவன் ஆக்கஞ் சிதைவின்றி
எச்சத்திற் கேமாப்பு உடைத்து.   (112)

న్యాయపరుని సొమ్ము నాళమ్ము గాఁబోదు
తరతరాల వరకుఁ బెఱుగునద్ది

நன்றே தரினும் நடுவிகந்தாம் ஆக்கத்தை
அன்றே யொழிய விடல்.   (113)

ఇంద్రవదని బుధుల కెక్కువ గాడెన్న
ధర్మ పక్షమునకుఁ దగనిదైన

தக்கார் தகவிலர் என்பது அவரவர்
எச்சத்தாற் காணப்ப படும்.   (114)

వారి వారికున్న వారసత్యమె తెల్పు
తగును తగడటంచు తథ్యముగను

கேடும் பெருக்கமும் இல்லல்ல நெஞ்சத்துக்
கோடாமை சான்றோர்க் கணி.   (115)

కలిమిలేములెల్ల కలుగునవే గాన
బుధులు న్యాయపథము వదలరెందు

கெடுவல்யான் என்பது அறிகதன் நெஞ்சம்
நடுவொரீஇ அல்ல செயின்.   (116)

అంతరాత్మ న్యాయ మందించు చుండగా
చెవిని బెట్ట్కున్నఁజెడు నతండు

கெடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக
நன்றிக்கண் தங்கியான் தாழ்வு.   (117)

తగ్గు తగ్గుగాదు తాటస్థ్యపరునికి
నెగ్గుగాను దలువ రెవరుగాని

சமன்செய்து சீர்தூக்குங் கோல்போல் அமைந்தொருபால்
கோடாமை சான்றோர்க் கணி.   (118)

తూచు కఱ్ఱవిధము తూగినచో బుధ్ధి
బుధుల కదియె తగిన భూషణమ్ముః

சொற்கோட்டம் இல்லது செப்பம் ஒருதலையா
உட்கோட்டம் இன்மை பெறின்.   (119)

మనను నుండిగాదె మాటలన్నియు వచ్చు
మాట న్యాయమెల్ల మనను విధము

வாணிகம் செய்வார்க்கு வாணிகம் பேணிப்
பிறவும் தமபோல் செயின்.   (120)

వర్తకంబు వెరుగు వ్యత్యాస ముంచక
సొంతమట్లు పరుల సొమ్ముఁజూడ.