విరహతాపము

தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றவர் பெற்றாரே
காமத்துக் காழில் கனி.   (1191)

ఒకరి నొకరు వలచి వలసించు కొన్నచో
వారి వశమె కామఫల సుఖమ్ము.

வாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்றால் வீழ்வார்க்கு
வீழ்வார் அளிக்கும் அளி.   (1192)

బ్రతుకు బాగుజేయు వర్షంబు పోలిక
ప్రియుండు ప్రేయసియెడ ప్రేమ గనుట.

வீழுநர் வீழப் படுவார்க்கு அமையுமே
வாழுநம் என்னும் செருக்கு.   (1193)

కోరుకొన్న ప్రియుని గూడిన కాంతకు
ప్రేమ గర్వ మొండు పెనగుచుండు.

வீழப் படுவார் கெழீஇயிலர் தாம்வீழ்வார்
வீழப் படாஅர் எனின்.   (1194)

ప్రియుని ప్రేమలేని ప్రేయసి నెవరెంత
గొప్పఁ జెప్పుకొన్న గొఱత గొఱత.

நாம்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன் செய்பவோ
தாம்காதல் கொள்ளாக் கடை.   (1195)

తలపఁ డతడు నన్ను తానెట్లు వలచినంత
సిగ్గు మాలి నాదు చెంతవచ్చు.

ஒருதலையான் இன்னாது காமம்காப் போல
இருதலை யானும் இனிது.   (1196)

ఇన్నినాళ్ళు బ్రతికి యున్నది యెట్లన్న
దలచి తలచి ముందు వలపులన్ని.

பருவரலும் பைதலும் காணான்கொல் காமன்
ஒருவர்கண் நின்றொழுகு வான்.   (1197)

మరచుటన్న మాటె మండించు హృదయమ్ము
మరచి బ్రతుకు మాట మాట యగునె.

வீழ்வாரின் இன்சொல் பெறாஅது உலகத்து
வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.   (1198)

ఎంత దలచుకొన్న నేమని కినయండు
ప్రియుణానుగునట్టి ప్రియమదౌను.

நசைஇயார் நல்கார் எனினும் அவர்மாட்டு
இசையும் இனிய செவிக்கு.   (1199)

ఎంతగానొ జెప్పె నిర్వుర మొకటని
చెంతలేక నిపుడు చింతబెట్టె.

உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் கடலைச்
செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு.   (1200)

విడచినట్టివాని వెదకి పట్టెడుదాక
గదలిపోకుమోయి కలువరాజ.