ఓర్వలేమి

ஒழுக்காறாக் கொள்க ஒருவன்தன் நெஞ்சத்து
அழுக்காறு இலாத இயல்பு.   (161)

మంచివాడటంచు మహిమీదఁ బొగడొందు
క్రుళ్ళుబోతు తనము గూడకున్న

விழுப்பேற்றின் அஃதொப்பது இல்லையார் மாட்டும்
அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின்.   (162)

ఆర్జనంబులన్నియార్జించినట్టులే
లేని యెడల యోర్వలేని తనము

அறன்ஆக்கம் வேண்டாதான் என்பான் பிறனாக்கம்
பேணாது அழுக்கறுப் பான்.   (163)

ధర్మదూరుడైన దైన్యుండు మాత్రమే
యున్న వారి జూచి యోర్వకుంట

அழுக்காற்றின் அல்லவை செய்யார் இழுக்காற்றின்
ஏதம் படுபாக்கு அறிந்து.   (164)

చేతగాని వాడె సితిగా బ్రతుకంగ
నొరుల పొమ్ముజూచి యోర్వకుంట

அழுக்காறு உடையார்க்கு அதுசாலும் ஒன்னார்
வழுக்காயும் கேடீன் பது.   (165)

ఓర్వలేమి వలన నుత్పన్ను మగుముప్పు
విజ్ఞలెఱిగి దాని విడచి యుంద్రు

கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம்
உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும்.   (166)

వైరులైన మరచి వర్తింత్రు కీడెన్న
కాచియుండు క్రుళ్ళు కాటువేయ

அவ்வித்து அழுக்காறு உடையானைச் செய்யவள்
தவ்வையைக் காட்டி விடும்.   (167)

కూడు గుడ్డ లేక పాడౌను దనుదానె
యెరుల కీయ జాచి యోర్వకున్న

அழுக்காறு எனஒரு பாவி திருச்செற்றுத்
தீயுழி உய்த்து விடும்.   (168)

క్రుళ్ళుజోతు వాని కొంపకు శ్రీదేవి
యడుగుబెట్ట మరచు నక్కనంసి

அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான்
கேடும் நினைக்கப் படும்.   (169)

లబ్ధమైన ధనము లుబ్ధత జోవును
తప్పుదారులందు ద్రిప్పబెట్టె

அழுக்கற்று அகன்றாரும் இல்லை அஃதுஇல்லார்
பெருக்கத்தில் தீர்ந்தாரும் இல்.   (170)

క్రుళ్ళుబోతు మిగిలి కూర్చున్నదియు లేదు
మంచివాడు చెడుట మహిని లేదు