కీర్తి

ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்லது
ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு.   (231)

ఇచ్చుటందు కీర్తి వచ్చుట కన్నను
ఫలిత మొండు లేదు బ్రతుకు నందు

உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம் இரப்பார்க்கொன்று
ஈவார்மேல் நிற்கும் புகழ்.   (232)

చెప్పువారు మిగుల జెప్పుకొందురటన్న
పేదవారి కిడిన పెద్ద తనమె.

ஒன்றா உலகத்து உயர்ந்த புகழல்லால்
பொன்றாது நிற்பதொன் றில்.   (233)

మిగులు నట్టి దొకటి మేదిని సత్కీర్తి
యంతమగును మిగతవన్ని తుదకు.

நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் புலவரைப்
போற்றாது புத்தேள் உலகு.   (234)

నిలచెనేని కీర్తి కలకాల మిల మీద
నమరపరుల కన్న నధికు డతఁడు.

நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க் கல்லால் அரிது.   (235)

చాపునందు కీర్తి శంఖంబునకు వోలె
ప్రాప్తమగుట గొప్ప పండితులకె.

தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று.   (236)

వెలయ వలయు కీర్తి వెలయంగ లేకున్న
మనుట కన్న ముంచి మరుగు పడుట.

புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார் தம்மை
இகழ்வாரை நோவது எவன்   (237)

కీర్తి లేనివారు కించపడుట మాని
దుష్ట డన్నవారి దూరనేల.

வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம் இசையென்னும்
எச்சம் பெறாஅ விடின்.   (238)

యశము తోడఁ బ్రతుక వశముగాకున్నచో
కర్మవశము వలన గలిగె నండ్రు.

வசையிலா வண்பயன் குன்றும் இசையிலா
யாக்கை பொறுத்த நிலம்.   (239)

కీర్తిమరులు పుట్టి మూర్తీభవించని
యట్టి నేల చవటి పట్టుగాదె.

வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார் இசையொழிய
வாழ்வாரே வாழா தவர்.   (240)

బ్రతుకు కీర్తితోడఁ బ్రతికినవారిదే
కీర్తిలేని బ్రతుకు కేవలమ్మూ.