వియోగము

மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
ஊற்றுநீர் போல மிகும்.   (1161)

దాచుకొన్నకొలది దాగకఁ గామమ్ము
ఊట నీటినోలె నూరుచుండు.

கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.   (1162)

కప్పి పుచ్చ వీలుఁగానట్టి దీ బాధ
చెప్పి పంపనైన సిహ్హుగలది.

காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
நோனா உடம்பின் அகத்து.   (1163)

ప్రాణదండమునకు వలపును, సిగ్గును
కావడట్లు వంగి కష్టపెట్టు.

காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்.   (1164)

ఉదధి పోలెఁ గామమున్నది దాటంగఁ
దగిన యెడలేకఁ దల్లడిలుదు.

துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
நட்பினுள் ஆற்று பவர்.   (1165)

కష్టపట్టునతని కిష్టమున్నప్పుడే
ఇష్టపట్టగలడె కష్టమున్న.

இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது.   (1166)

కలసినపుడు సుఖము కడలివంటిదగును
కలయనపుడు దిగులు కడలికన్న.

காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்.   (1167)

విరహబాధ నీద వీలుగాకుండఁగా
అర్ధరాత్రి నొంట నలమటింతు.

மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை.   (1168)

అందఱీకిని నిద్ర నందించు నీరాత్రి
నన్ను తోడు జేసుకొన్న దేమి.

கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய விந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா.   (1169)

విరహ బాధకన్న వేదన గలిగించు
దినదినమ్ము నిశలు దీర్ఘమగుచు.

உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்.   (1170)

మనసుతోడఁగూడి కనులేగియున్నచో
మోహజలధి నిట్లు మునుగహుందు.