ప్రణయ కలహము

புல்லா திராஅப் புலத்தை அவருறும்
அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது.   (1301)

చేర్చి కౌగిలంప జేయంగ పొలయల్కు
ప్రణయ మందు మధుర భావమగును.

உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
மிக்கற்றால் நீள விடல்.   (1302)

వలపునందు నలుక వంటకమం దుప్పు
హెచ్చు తగ్గులైన హితము దప్పు.

அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்
புலந்தாரைப் புல்லா விடல்.   (1303)

ఉన్న కోపమట్లె నుచ్చదశకుఁ జీవ
గౌగలింపనై తిఁగలిసి ప్రియుని.

ஊடி யவரை உணராமை வாடிய
வள்ளி முதலரிந் தற்று.   (1304)

పొలతి నలుక బాపి బుజ్జగింపక యున్న
లతను వ్రేళ్ళతోడ లాగినట్లు.

நலத்தகை நல்லவர்க் கேஎர் புலத்தகை
பூவன்ன கண்ணார் அகத்து.   (1305)

రసిక వరుల టన్న రమణుల బొలయల్క
నెడద విరియ జేయు గడుసుదనమె.

துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்
கனியும் கருக்காயும் அற்று.   (1306)

పండు టెక్కువైన పండకగాయైన
నిష్ఫలంబె యలుక నియమ మిట్లు.

ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வது
நீடுவ தன்றுகொல் என்று.   (1307)

విరహ మరుగనట్టి ప్రియునితోఁ గలహింపఁ
గలియడేని మరలఁ గష్టమబ్బు.

நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென் றஃதறியும்
காதலர் இல்லா வழி.   (1308)

అలిగి లాభమేమి యర్థంబుగాకున్న
విరహబాధ హెచ్చి విసుగుబుట్టు.

நீரும் நிழல தினிதே புலவியும்
வீழுநர் கண்ணே இனிது.   (1309)

నీరుతోడ నీడ నెమ్ముది నిచ్చును
కలహ భావమిట్లు వలపు గలప.

ஊடல் உணங்க விடுவாரோ டென்னெஞ்சம்
கூடுவேம் என்ப தவா.   (1310)

విరహమందు ముంచి వెడలిన వానితో
కోపపడక కోర్కె కూడనెంచు.