దయ

கண்ணோட்டம் என்னும் கழிபெருங் காரிகை
உண்மையான் உண்டிவ் வுலகு.   (571)

కరుణ యనెడి దేవకన్యక, కనులలో
మెలుగుచుండ జగతి వెలుగుచుండు.

கண்ணோட்டத் துள்ளது உலகியல் அஃதிலார்
உண்மை நிலக்குப் பொறை.   (572)

లోకమెల్లఁ దయకు లోనయి వర్తిల్లు
భారమవని దయకు దూరమైన.

பண்என்னாம் பாடற்கு இயைபின்றேல் கண்என்னாம்
கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்.   (573)

రక్తిలేదుపాట రాగమ్ము లేకున్న
చూపులేదు దయను జూడకున్న.

உளபோல் முகத்தெவன் செய்யும் அளவினால்
கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்.   (574)

ఎందుకున్న వేమొ యెరుగము ముఖమున
కరుణలేని వారి కుండ్లు రెండు.

கண்ணிற்கு அணிகலம் கண்ணோட்டம் அஃதின்றேல்
புண்ணென்று உணரப் படும்.   (575)

కనికరమ్మె యగును కనులకు రమ్యత
యది దొఱంగ పుండ్లె యగును కండ్లు.

மண்ணோ டியைந்த மரத்தனையர் கண்ணோ
டியைந்துகண் ணோடா தவர்.   (576)

మట్టిలోన బుట్టు చెట్టుచేమ సములు
కన్నులుండి చూడకున్న కరుణ.

கண்ணோட்டம் இல்லவர் கண்ணிலர் கண்ணுடையார்
கண்ணோட்டம் இன்மையும் இல்.   (577)

కరుణ గల్గినట్టి కన్నులే కన్నులు
కండ్లు గావు మిగత కన్నులన్ని.

கருமம் சிதையாமல் கண்ணோட வல்லார்க்கு
உரிமை உடைத்திவ் வுலகு.   (578)

కరుణతోడ నిత్యకర్మల పాటించు
వారి హక్కె యాప్రపంచమెల్ల.

ஒறுத்தாற்றும் பண்பினார் கண்ணும்கண் ணோடிப்
பொறுத்தாற்றும் பண்பே தலை.   (579)

కష్టవెట్టునట్టి కఠినాత్మలందును
దయను జూవుఆటగును ధర్మగుణము.

பெயக்கண்டும் நஞ்சுண் டமைவர் நயத்தக்க
நாகரிகம் வேண்டு பவர்.   (580)

వేడుకొన్నఁజాలు విషమైన భక్షింత్రు
దయను లక్ష్యముగను దలచువారు.