లోభము

நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகின் குடிபொன்றிக்
குற்றமும் ஆங்கே தரும்.   (171)

పరుల కున్న వస్తువు తనకని
కోరు లోభి చెడును కొంప మునిగి

படுபயன் வெஃகிப் பழிப்படுவ செய்யார்
நடுவன்மை நாணு பவர்.   (172)

అప్పటి కగుదాని నాళించి నిందకు
పాలుపడరు ధర్మపరులు భువిని

சிற்றின்பம் வெஃகி அறனல்ல செய்யாரே
மற்றின்பம் வேண்டு பவர்.   (173)

అల్ప సౌఖ్యమునకు నపహరింపగఁబోరు
బ్రహ్మా సుఖము గోరు ప్రాజ్ఞలెల్ల

இலமென்று வெஃகுதல் செய்யார் புலம்வென்ற
புன்மையில் காட்சி யவர்.   (174)

పేదవడియునైన వెరసొత్తు నాళింప
డిండ్రియముల స్థిమిత మెరుగు నతఁడు

அஃகி அகன்ற அறிவென்னாம் யார்மாட்டும்
வெஃகி வெறிய செயின்.   (175)

విద్యలందు సూక్ష్మ విషయమ్ము లెఱిగియు
లోభ ముడుగకున్న లాభమేమి.

அருள்வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான் பொருள்வெஃகிப்
பொல்லாத சூழக் கெடும்.   (176)

ముక్తి గోరుకొన్న మోహంబు ధనమందు
వెలకు దెచ్చివెట్టు వెతల నన్ని

வேண்டற்க வெஃகியாம் ஆக்கம் விளைவயின்
மாண்டற் கரிதாம் பயன்.   (177)

పరుల సొమ్మచేతఁ బెరగదు తన సొమ్ము
వెరిగెనేని తుదకు తరిగిపోవు

அஃகாமை செல்வத்திற்கு யாதெனின் வெஃகாமை
வேண்டும் பிறன்கைப் பொருள்   (178)

ఉన్న సొత్తు తరుగకుండెడు మార్గమౌ
యెరుల సొత్తు కోర కుండు టగును.

அறனறிந்து வெஃகா அறிவுடையார்ச் சேரும்
திறன்அறிந் தாங்கே திரு.   (179)

సితికి నెలవౌచు నిర్లోభ పరుతైన
పండితులను లక్ష్మి పలుకరించు

இறலீனும் எண்ணாது வெஃகின் விறல்ஈனும்
வேண்டாமை என்னுஞ் செருக்கு.   (180)

లాభమేమి లేదు లోభమ్ము గూడిన
వైభవమ్ము దాని వదలుకొన్ను.