ఆల్పులు

மக்களே போல்வர் கயவர் அவரன்ன
ஒப்பாரி யாங்கண்ட தில்.   (1071)

అందఱివలె నుందు రల్పులఁ జూడంగ
తెలుసుకొనంగ లేము గురుతు దెల్పి.

நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்
நெஞ்சத்து அவலம் இலர்.   (1072)

తెలివిపరులకన్న తెలివి హీనుడె మేలు
దిగులుపడడు గాన దేనికైన.

தேவர் அனையர் கயவர் அவருந்தாம்
மேவன செய்தொழுக லான்.   (1073)

అల్పు లమరు లగుదు రది యెట్టు లన్నచో
తలచినట్లు జేయగలరు గాన.

அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின்
மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்.   (1074)

అల్పుఁ డతని కన్న నల్పుని గనుగొని
తానె గొప్పగాను దలఁచుకొనును.

அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம் எச்சம்
அவாவுண்டேல் உண்டாம் சிறிது.   (1075)

అల్పుడైనవాని యాచొరమే భయ
మాళచేత మిగత నబ్బు కొంత.

அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட
மறைபிறர்க்கு உய்த்துரைக்க லான்.   (1076)

మర్మమెకటిఁ దెలియ మారుమ్రోగింతురు
తగుదు రల్పు లెల్లఁ దప్పెడలకు.

ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறுடைக்கும்
கூன்கையர் அல்லா தவர்க்கு.   (1077)

మెక్కినట్టి చేతి మెతుకైన నల్పుండు
పెట్ట దొకరి కీడ్చి కొట్టకున్న.

சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல்
கொல்லப் பயன்படும் கீழ்.   (1078)

అడుగ నేదినీయ డల్పుండు చెఱకును
పిండినట్లు గాన్గఁ బిండకున్న.

உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல்
வடுக்காண வற்றாகும் கீழ்.   (1079)

తినుటఁ గట్టుకొనుటఁ దిలకించినంతనే
యల్పు దోర్వలేక నంగలార్చు.

எற்றிற் குரியர் கயவரொன்று உற்றக்கால்
விற்றற்கு உரியர் விரைந்து.   (1080)

అల్ప కష్టములకు నమ్ముడు పోవంగ
నర్హ తెవరికుండు నల్పు విడచి.