తలపోత

பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி
வாலெயிறு ஊறிய நீர்.   (1121)

పాలు తేనెగలసి జాలువారిన రీతి
మగువ పంటినీరు మధుర మగును.

உடம்பொடு உயிரிடை என்னமற் றன்ன
மடந்தையொடு எம்மிடை நட்பு.   (1122)

ఊపిరికిని నొడలి కున్నట్టి సామ్యమ్ము
యామె తోడి నాదు ప్రేమ చెలిమి.

கருமணியிற் பாவாய்நீ போதாயாம் வீழும்
திருநுதற்கு இல்லை இடம்.   (1123)

కానరాకపొమ్ము కంటిలో పాపాయి
వలపు రాణి కందు వలయు స్థలము.

வாழ்தல் உயிர்க்கன்னள் ஆயிழை சாதல்
அதற்கன்னள் நீங்கும் இடத்து.   (1124)

బ్రతుకు సుందరాంగిఁ బడయుటలో నుండు
దూరమైనఁ చావు చేరువగును.

உள்ளுவன் மன்யான் மறப்பின் மறப்பறியேன்
ஒள்ளமர்க் கண்ணாள் குணம்.   (1125)

తలచుకొనుట మఱవు కలిగిననేగాద
మరువలేకపోతి మగువ సోగను.

கண்ணுள்ளின் போகார் இமைப்பின் பருகுவரா
நுண்ணியர்எம் காத லவர்.   (1126)

నేర్పుగాడె ప్రియుడు నేత్రమధ్యము లందు
రెప్పలార్చు బాధఁ దప్పుకొనును.

கண்ணுள்ளார் காத லவராகக் கண்ணும்
எழுதேம் கரப்பாக்கு அறிந்து.   (1127)

కలఁడు ప్రియుండు మాదు కనులంటి కాటుక
నలద నతఁడు మరుగు నంచునెంచి.

நெஞ்சத்தார் காத லவராக வெய்துண்டல்
அஞ்சுதும் வேபாக் கறிந்து.   (1128)

మనసులోనె ప్రియుండు మాకుండు గాఁబట్టి
వేడి దినము నతఁడు వాడునంచు.

இமைப்பின் கரப்பாக்கு அறிவல் அனைத்திற்கே
ஏதிலர் என்னும்இவ் வூர்.   (1129)

కన్ను మూయ ప్రియండు కనిపించడని నేను
అందు కతని నేల నిందజేయ.

உவந்துறைவர் உள்ளத்துள் என்றும் இகந்துறைவர்
ஏதிலர் என்னும்இவ் வூர்.   (1130)

వదలకుండ ప్రియుండు హృదయంబునందుండ
దూరు డందురేల యూరివారు.