వెలయాలు

அன்பின் விழையார் பொருள்விழையும் ஆய்தொடியார்
இன்சொல் இழுக்குத் தரும்.   (911)

వేశ్య వినయమెల్ల వెలకోసమేగాన
ముచ్చటింపులెల్లఁ ముప్పుఁదెచ్చు.

பயன்தூக்கிப் பண்புரைக்கும் பண்பின் மகளிர்
நயன்தூக்கி நள்ளா விடல்.   (912)

వెలకు దగ్గప్రేమ వెలయాలు చూసించు
మోసపోకు దాని మోహమునకు.

பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் இருட்டறையில்
ஏதில் பிணந்தழீஇ அற்று   (913)

పడుపుకాంత సుఖము, నడిరెయి దెలియక
శవముతోడ గలియు చందమగును.

பொருட்பொருளார் புன்னலந் தோயார் அருட்பொருள்
ஆயும் அறிவி னவர்.   (914)

సానిదాని పొందు సత్యర్థ మెఱిగిన
వారు గోరుకొనరు వాస్థవముగ.

பொதுநலத்தார் புன்னலம் தோயார் மதிநலத்தின்
மாண்ட அறிவி னவர்.   (915)

గౌరవమ్ము గోరువారలు వెలయాలి
యందచందములకుఁ జిందిపోరు.

தந்நலம் பாரப்பார் தோயார் தகைசெருக்கிப்
புன்னலம் பாரிப்பார் தோள்.   (916)

సొంత తెలివితేట లెంతేని గలవారు
వారవనిత సుఖముఁ గోరుకొనరు.

நிறைநெஞ்சம் இல்லவர் தோய்வார் பிறநெஞ்சிற்
பேணிப் புணர்பவர் தோள்.   (917)

తలపునందులేక వలపించు వగలాడి
గూడువారు లేత గుండెవారు.

ஆயும் அறிவினர் அல்லார்க்கு அணங்கென்ப
மாய மகளிர் முயக்கு.   (918)

మూర్ఖుడైన వాని మోహని దయ్యమ్ము
వంచగించునట్టి వారవనిత.

வரைவிலா மாணிழையார் மென்தோள் புரையிலாப்
பூரியர்கள் ஆழும் அளறு.   (919)

సిగ్గు లేనిదాని నిగ్గైన కౌగిలి
పాప మంటగట్టు పాశమగును.

இருமனப் பெண்டிரும் கள்ளும் கவறும்
திருநீக்கப் பட்டார் தொடர்பு.   (920)

జూదము, వెలయాలు, బోరత్వ మిమ్మూడు
సిరి దొఱంగు వాని స్నేహమగును.