సిగ్గు

காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
மடலல்லது இல்லை வலி.   (1131)

బ్రతుకదేది కామ బాధకుఁ జిక్కిన
సిగ్గు విడచి బయట ముగ్గకున్న.

நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
நாணினை நீக்கி நிறுத்து.   (1132)

తాళలేక విరహ తాపమ్ము తనువది
సిగ్గు విడచి తిరుగ సిద్ధమయ్యె.

நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்
காமுற்றார் ஏறும் மடல்.   (1133)

మగత, మానమెల్ల మాయమైపోయెను
బలముగాను నిలచె భంగపాటు.

காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு
நல்லாண்மை என்னும் புணை.   (1134)

వలపు వరదదాట వశమౌనె సిగ్గును
చేవ గల్గినట్టి నావ నెక్కి.

தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்.   (1135)

సంధ్య నన్నదేల సాధించు బగబట్టి
లేని కతనఁగాదె లేమచెంత.

மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்.   (1136)

విరహ బాధ నిద్ర కరువయ్యె నడిరేయి
న్దలచి తలచి ముందు వలపు లన్ని.

கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
பெண்ணின் பெருந்தக்க தில்.   (1137)

ఉదధి యట్లు కామ ముప్పొంగుచున్నను
మాన రక్షజేయు మగువకెనయె.

நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்.   (1138)

నిగ్రహించుకొన్న నిలువ దీ కామమ్ము
బయటెఁబడక నెట్లు భ్రతపరుప.

அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு.   (1139)

దాచుకొన్న వలపు దాగక నూరెల్ల
బట్టబయలు జేయ బరుగులెత్తు.

யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.   (1140)

ఏనుబడినపాటు లితరులు పడియున్న
నవ్వ రిటుల వారు నన్ను జూచి.