అనివేకము

பேதைமை என்பதொன்று யாதெனின் ஏதங்கொண்டு
ஊதியம் போக விடல்.   (831)

తెలివి హీనముందు దెలిపెడిదేమన్న
చెడువునంటె మంచి విడచుటగును.

பேதைமையுள் எல்லாம் பேதைமை காதன்மை
கையல்ல தன்கட் செயல்.   (832)

హీనమందు గొప్ప హీనమ్ము సర్వదా
చెడు ప్రవర్తనమ్ము విడువకుంట.

நாணாமை நாடாமை நாரின்மை யாதொன்றும்
பேணாமை பேதை தொழில்.   (833)

సిగ్గులేమి, లక్ష్య సిద్ధిలేమి, మూర్ఖమ్ము
మూడు కూడియుండు మూర్ఖునందు.

ஓதி உணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும் தானடங்காப்
பேதையின் பேதையார் இல்.   (834)

చదివి చెప్పగల్లి, నది చేయకున్నచో
వాని కన్న బుద్ధి హీనుడెవడు?

ஒருமைச் செயலாற்றும் பேதை எழுமையும்
தான்புக் கழுந்தும் அளறு.   (835)

ఏడు జన్మములకు నెడ్డండు నరకమ్ము
నొక్క జన్మలోనె చిక్కబట్టు.

பொய்படும் ஒன்றோ புனைபூணும் கையறியாப்
பேதை வினைமேற் கொளின்.   (836)

నీతి బాహ్యాఁడగుచు నిర్వహించిన కర్మ
చెడును లేనియెడల శిక్ష మిగులు.

ஏதிலார் ஆரத் தமர்பசிப்பர் பேதை
பெருஞ்செல்வம் உற்றக் கடை.   (837)

ఇతరు లనుభవింప వెతలంద్రు స్వజనులు
తెలివిహీనుడున్న కలిమి మిగిలి.

மையல் ஒருவன் களித்தற்றால் பேதைதன்
கையொன்று உடைமை பெறின்.   (838)

వెట్టి కల్లు ద్రాగు విధమగు నవివేకి
హస్తమందు లక్ష్మి యమరునేని.

பெரிதினிது பேதையார் கேண்மை பிரிவின்கண்
பீழை தருவதொன் றில்.   (839)

బుద్ధిహీను మైత్రి తద్దయు సుఖమిచ్చు
తొలఁగునపుడు బాధ కలుగరామి.

கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றால் சான்றோர்
குழாஅத்துப் பேதை புகல்.   (840)

మట్టికాళ్ళఁ బరుపు మంచ మెక్కిన రీతి
బుద్ధిహీనుడేగ బుధుల సభకు.