తలపోత

உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்
கள்ளினும் காமம் இனிது.   (1201)

మధువుఁ ద్రాగినంత మైకమ్ము గ్రమ్మును
కామమట్లు గాదు గనిన చాలు.

எனைத்தொனறு ஏனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்.   (1202)

ఎట్టులైన నేమి ఇంపౌను కామమ్ము
తలచినంతఁ దీరు తాపభరము.

நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் தும்மல்
சினைப்பது போன்று கெடும்.   (1203)

తలచినట్లు దలచి తలుక మానెనో
వచ్చినట్లు వచ్చి వదలె తుమ్ము.

யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்.   (1204)

మేము వారి మదిని మెలగుదుమో లేమొ
మరువ మతని మాదు మానసముల.

தம்நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் நாணார்கொல்
எம்நெஞ்சத்து ஓவா வரல்.   (1205)

తలపఁ డతడు నన్ను తానెట్లు వలపింప
సిగ్గు మాలి నాదు చెంతవచ్చు.

மற்றியான் என்னுளேன் மன்னோ அவரொடியான்
உற்றநாள் உள்ள உளேன்.   (1206)

ఇన్నినాళ్ళు బ్రతికి యున్నది యెట్లన్న
దలచి తలచి ముందు వలపులన్ని.

மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்.   (1207)

మరచుటన్ను మాటె మండించు హృదయమ్ము
మరచి బ్రతుకు మాట మాట యగునె.

எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
காதலர் செய்யும் சிறப்பு.   (1208)

ఎంత దలచుకొన్న నేమని కినయండు
ప్రియుడొనుగునట్టి ప్రియమదౌను.

விளியுமென் இன்னுயிர் வேறல்லம் என்பார்
அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து.   (1209)

ఎంతగానొ జెప్పె నిర్వుర మొకటని
చెంతలేక నివుడు చింతబెట్టె.

விடாஅது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்
படாஅதி வாழி மதி.   (1210)

విడచినట్టివాని వెదకి పట్టెడుదాక
గదలిపోకుమోయి కలువరాజ.