వ్యవసాయము

சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை.   (1031)

మెడి వెనుక దిరుగు మెదిని సర్వమ్ము
పాటువడిన దాని సాటి యడియె.

உழுவார் உலகத்தார்க்கு ஆணிஅஃ தாற்றாது
எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து.   (1032)

దున్ననతని నమ్ముకొన్నది లోకమ్ము
బండి కిరుసు వంటి వాడుగాన.

உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்.   (1033)

జీవితంబు దున్ని జీవించు వారిదె
కూలిబ్రతుకు మిగత కొలువులన్ని.

பலகுடை நீழலும் தங்குடைக்கீழ்க் காண்பர்
அலகுடை நீழ லவர்.   (1034)

ఇచ్చుగాని నొకరి నిమ్మని యడుగడు
సేద్యమున్న జాలుఁ జేతి నిండ.

இரவார் இரப்பார்க்கொன்று ஈவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்.   (1035)

హాలికాళి హస్తమాడనిచో నిల్వ
ముక్తవరులకైన శక్తిలేదు.

உழவினார் கைம்மடங்கின் இல்லை விழைவதூஉம்
விட்டேம்என் பார்க்கும் நிலை.   (1036)

పంట నీడఁ దనదు ప్రభుని ఛత్రపు చాయ
నన్య నృపులుఁ జూచు హాలికుండు.

தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
வேண்டாது சாலப் படும்.   (1037)

తులము మన్ను పావుతులమట్లు జేసిన
నేలకెరువు బెట్ట నేల మరల.

ஏரினும் நன்றால் எருவிடுதல் கட்டபின்
நீரினும் நன்றதன் காப்பு.   (1038)

చాలు కన్న నెరువు జలముకన్నఁ గలుపు
కలుపు కన్న కంచె బలము కృషికి.

செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து
இல்லாளின் ஊடி விடும்.   (1039)

కయ్యమీద దృష్టిఁ గాపు జూపకయున్న
భర్తప్రేమలేని భార్యవిధము.

இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்.   (1040)

బీదనంచు బైరు బెట్టక కూర్చున్న
వాని జూచి క్షేత్ర భామ నవ్వు.