Молва о любви.

அலரெழ ஆருயிர் நிற்கும் அதனைப்
பலரறியார் பாக்கியத் தால்.   (1141)

Оживает моя душа, зная, что о моей любви ширится молва. И все же многие в селении еще не знают об этом

மலரன்ன கண்ணாள் அருமை அறியாது
அலரெமக்கு ஈந்ததிவ் வூர்.   (1142)

В селении многие судачат о моей любимой, хотя не понимают красоты моей любимой, глаза которой похожи па цветы

உறாஅதோ ஊரறிந்த கெளவை அதனைப்
பெறாஅது பெற்றன்ன நீர்த்து.   (1143)

Мне радостна молва о моей любви. Пусть все селение знает, хотя я еще не обрел любимую

கவ்வையால் கவ்விது காமம் அதுவின்றேல்
தவ்வென்னும் தன்மை இழந்து.   (1144)

Молва увеличивает мою любовь. Без молвы моя любовь могла и угаснуть

களித்தொறும் கள்ளுண்டல் வேட்டற்றால் காமம்
வெளிப்படுந் தோறும் இனிது.   (1145)

Когда я снова и снова слышу молву о моей любви,,о мне растет еще большая радость любви

கண்டது மன்னும் ஒருநாள் அலர்மன்னும்
திங்களைப் பாம்புகொண் டற்று.   (1146)

Всего лишь один раз нас видели вдвоем, а молва идет такая, словно демон проглотил луну

ஊரவர் கெளவை எருவாக அன்னைசொல்
நீராக நீளும்இந் நோய்.   (1147)

Мои любовные муки растут, ибо молва о них — это удобрение,, материнские нарекания подобны воде, питающей мою любовь

நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கெளவையால்
காமம் நுதுப்பேம் எனல்.   (1148)

Зря люди считают, что погасят мою любовь к ней молвою. Это все равно, что заливать пожар маслом

அலர்நாண ஒல்வதோ அஞ்சலோம்பு என்றார்
பலர்நாண நீத்தக் கடை.   (1149)

Могу ли я стыдиться молвы, если любимый покинул меня,,казав на прощанье: «Не бойся, я буду с тобой»?

தாம்வேண்டின் நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டும்
கெளவை எடுக்கும்இவ் வூர்.   (1150)

В селении разнеслась молва, о которой я мечтала. Милый полюбит меня, если пожелает