О тоске по возлюбленно

வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற
நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்.   (1261)

Мои глаза, выглядывая милого, потеряли блеск и уподобились пустыне. Да и пальцы мои стерлись, считая на стене дни, которые минули со дня нашей разлуки

இலங்கிழாய் இன்று மறப்பின்என் தோள்மேல்
கலங்கழியும் காரிகை நீத்து.   (1262)

Если я забуду своего милого, о, моя подруга, то упадут браслеты с моих рук и исчезнет красота моих полных рук

உரன்நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார்
வரல்நசைஇ இன்னும் உளேன்.   (1263)

Я теперь полна ожиданием возвращения милого, который покинул меня в надежде найти успех на стороне

கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்
கோடுகொ டேறுமென் நெஞ்சு.   (1264)

Мое сердце рвется подняться на дерево, желая увидеть возвращение милого, лишившего меня радости. любовного слияния

காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்
நீங்கும்என் மென்தோள் பசப்பு.   (1265)

Если бы глаза мои узрели возвращение милого,,о бледность моих рук сразу бы исчезла

வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்
பைதல்நோய் எல்லாம் கெட.   (1266)

Едва появится мой милый — я прижмусь к нему, утоляя свою любовную боль

புலப்பேன்கொல் புல்லுவேன் கொல்லோ கலப்பேன்கொல்
கண்அன்ன கேளிர் விரன்.   (1267)

Если придет мой милый, подобный глазу, то что мне делать — броситься ли к нему, изобразить ли притворный гнев, либо тесно слиться с ним в объятиях?

வினைகலந்து வென்றீக வேந்தன் மனைகலந்து
மாலை அயர்கம் விருந்து.   (1268)

Пусть мой повелитель выиграет победу на поле боя, вернется к любимой, мы устроим пир

ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்
வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு.   (1269)

Один день длится как семь для супруги, томящей в разлуке с любимым и ожидающей возвращения милого

பெறின்என்னாம் பெற்றக்கால் என்னாம் உறினென்னாம்
உள்ளம் உடைந்துக்கக் கால்.   (1270)

Что пользы. ждать возвращения милого, если мое сердце уже разбито его отъездом? Какой толк во встрече? Что пользы от его объятий?