О преходящей сути земн

நில்லாத வற்றை நிலையின என்றுணரும்
புல்லறி வாண்மை கடை.   (331)

Самое неразумное — это считать,,то преходящее есть непреходящее

கூத்தாட்டு அவைக்குழாத் தற்றே பெருஞ்செல்வம்
போக்கும் அதுவிளிந் தற்று.   (332)

Огромное богатство похоже на толпу людей, которые сходятся на танцевальные представления,, уходит богатство также, как уходят зрители после окончания представлений

அற்கா இயல்பிற்றுச் செல்வம் அதுபெற்றால்
அற்குப ஆங்கே செயல்.   (333)

Богатство не вечное Если ты завладел им, сразу же приступай к свершению вечных вещей

நாளென ஒன்றுபோற் காட்டி உயிர்ஈரும்
வாளது உணர்வார்ப் பெறின்.   (334)

Понятие об одном дне каким-то людям покажется чепухой, но для тех, которые умеют постичь суть вещей, дни — это меч, который. неумолимо отсекает жизнь человека

நாச்செற்று விக்குள்மேல் வாராமுன் நல்வினை
மேற்சென்று செய்யப் படும்.   (335)

Спеши творить добро, пока язык твой обладает силой и к горлу не подкралась старческая икота

நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும்
பெருமை உடைத்துஇவ் வுலகு.   (336)

Суетный земной мир обладает великим чудом: еще вчера человек жил, а сегодня его уже хоронят

ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் கருதுப
கோடியும் அல்ல பல.   (337)

Человек не ведает, проживет ли он хотя бы еще один день,,о суетных мыслей у него намного больше, чем миллион

குடம்பை தனித்துஒழியப் புள்பறந் தற்றே
உடம்பொடு உயிரிடை நட்பு.   (338)

Птица, выбираясь из скорлупы, оставляет ее навсегда. Точно так же обрывается связь тела и души

புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ உடம்பினுள்
துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு.   (340)

О, неужели душа, столь стремящаяся обрести убежите в хрупком теле, так и не найдет прочного пристанища?