Плач с наступлением ве

மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிருண்ணும்
வேலைநீ வாழி பொழுது.   (1221)

Вечер! Пусть снизойдет на тебя благодать Божия! Раз ве ты вечер? Нет,,ы — это часы, которые поглощают жизнь супругов, находящихся в разлуке

புன்கண்ணை வாழி மருள்மாலை எம்கேள்போல்
வன்கண்ண தோநின் துணை.   (1222)

Вечер, ты угнетен тоской. Неужели и твой любимый такой же жестокий, как и мой?

பனிஅரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை துனிஅரும்பித்
துன்பம் வளர வரும்.   (1223)

С росой приближается грустный вечер: Он вызывает отвращение к жизни и растит мучения разлуки

காதலர் இல்வழி மாலை கொலைக்களத்து
ஏதிலர் போல வரும்.   (1224)

Нет со мной любимого — и вечер подкрадывается,,одобно палачу, который поведет к месту казни

மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாத
காலை அறிந்த திலேன்.   (1226)

Когда вечерами возлюбленный был рядом,, не знала, что вечер рождает страдания

காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும்இந் நோய்.   (1227)

Моя тоска по любимому рождает бутоны по утрам,,аспускает лепестки днем и цветет по вечерам

அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்
குழல்போலும் கொல்லும் படை.   (1228)

Когда слышится свирель — вестник вечера, объявляемого пастухом,,о это похоже на кинжал, вонзаемый в мою грудь

பதிமருண்டு பைதல் உழக்கும் மதிமருண்டு
மாலை படர்தரும் போழ்து.   (1229)

Когда наступает вечер, затуманивающий мой разум,,о вся округа, как и я, терзается разлукой

பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலை
மாயும்என் மாயா உயிர்.   (1230)

Вечером моя душа становится подобной праху, когда я думаю о покинувшем меня любимом, ибо он ушел искать богатств