О зависти

ஒழுக்காறாக் கொள்க ஒருவன்தன் நெஞ்சத்து
அழுக்காறு இலாத இயல்பு.   (161)

Каждый должен знать, что украшением добродетельного человека является отсутствие в его сердце малейшей зависти

விழுப்பேற்றின் அஃதொப்பது இல்லையார் மாட்டும்
அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின்.   (162)

Полное отсутствие всякой зависти есть высший дар, с которым не может сравниться ничто

அறன்ஆக்கம் வேண்டாதான் என்பான் பிறனாக்கம்
பேணாது அழுக்கறுப் பான்.   (163)

Тот, кто испытывает зависть к богатствам другого человека,,е обладает ни добродетелью, ни богатством

அழுக்காற்றின் அல்லவை செய்யார் இழுக்காற்றின்
ஏதம் படுபாக்கு அறிந்து.   (164)

Зависть не вынудит мудрых людей совершить дурные деяния,,бо они знают, что такие деяния есть результат греха

அழுக்காறு உடையார்க்கு அதுசாலும் ஒன்னார்
வழுக்காயும் கேடீன் பது.   (165)

Достаточно зависти тому человеку, у которого она есть, ибо если даже враги пощадят завистника, то его сгубит сама зависть

கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம்
உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும்.   (166)

Семья человека, который с завистью взирает на богатства других, будет пребывать в нищете и обречена на гибель

அவ்வித்து அழுக்காறு உடையானைச் செய்யவள்
தவ்வையைக் காட்டி விடும்.   (167)

Богиня богатства Лакшми не жалует завистников и отдает их под покровительство своей старшей сестры *

அழுக்காறு எனஒரு பாவி திருச்செற்றுத்
தீயுழி உய்த்து விடும்.   (168)

Грех по имени зависть крушит богатство и ввергает душу человека в пучину страданий

அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான்
கேடும் நினைக்கப் படும்.   (169)

Истинное недоумение в равной степени вызывает процветание завистливого человека и нищенство великодушного

அழுக்கற்று அகன்றாரும் இல்லை அஃதுஇல்லார்
பெருக்கத்தில் தீர்ந்தாரும் இல்.   (170)

Никогда еще зависть не рождала богатства, а человек независтливый никогда не лишался оного