О величии славы

ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்லது
ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு.   (231)

Совершать подаяние страждущему — значит жить во славе В жизни человека нет более высшего достояния, чем это

உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம் இரப்பார்க்கொன்று
ஈவார்மேல் நிற்கும் புகழ்.   (232)

Все похвальные слова твоих друзей есть славословие тех щедрых людей, которые великодушно протягивают помощь нуждающимся

ஒன்றா உலகத்து உயர்ந்த புகழல்லால்
பொன்றாது நிற்பதொன் றில்.   (233)

В этом земном мире все тленно,,роме высокой славы человеческой

நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் புலவரைப்
போற்றாது புத்தேள் உலகு.   (234)

Небожители, узрев увенчанного славой человека,,е будут славословить даже святых

நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க் கல்லால் அரிது.   (235)

Бывает, что разорение подобно процветанию Так же н смерть,,риносящая славу, является уделом мудрых людей

தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று.   (236)

Коль уж ты явился в этот мир, то живи со славой. Людям. которые не разумеют славы, лучше вообще не родиться

புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார் தம்மை
இகழ்வாரை நோவது எவன்   (237)

Люди, не ищущие славы, не хулят себя Зачем же они позорят тех, кто поносит их?

வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம் இசையென்னும்
எச்சம் பெறாஅ விடின்.   (238)

Достойны позора живущие люди, если они не обрели славы, которая переживает их смерть

வசையிலா வண்பயன் குன்றும் இசையிலா
யாக்கை பொறுத்த நிலம்.   (239)

Даже земля лишится своего плодородия, если сможет вынести останки тела человека, который не стремился к славе

வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார் இசையொழிய
வாழ்வாரே வாழா தவர்.   (240)

Воистину живет лишь неопозоренный, человек И мертвецом прошел по стезе жизни человек без славы