Наслаждение красотой.

நன்னீரை வாழி அனிச்சமே நின்னினும்
மென்னீரள் யாம்வீழ் பவள்.   (1111)

Распускайся пышно, цветок аниччам, ты такой нежный! Но моя любимая намного нежнее

மலர்காணின் மையாத்தி நெஞ்சே இவள்கண்
பலர்காணும் பூவொக்கும் என்று.   (1112)

Ты смущено, мое сердце, при виде цветов,,бо подумало, что это глаза моей любимой

முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்
வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு.   (1113)

Ее плечи — это нежные побеги бамбука, ее тело — это молодые листки, ее зубы — это жемчужины,,е аромат — это сладкий мед, подведенные сурьмой глаза вонзаются, словно острый дротик

காணின் குவளை கவிழ்ந்து நிலன்நோக்கும்
மாணிழை கண்ணொவ்வேம் என்று.   (1114)

Лотос, видя ее лик, поникает и говорит. себе, что- не может сравниться с глазами возлюбленной, украшенной жемчугом

அனிச்சப்பூக் கால்களையாள் பெய்தாள் நுகப்பிற்கு
நல்ல படாஅ பறை.   (1115)

Печально загудят барабаны, оплакивая сломанную талию красавицы*, украсившей себя цветком аниччам со стеблем

மதியும் மடந்தை முகனும் அறியா
பதியின் கலங்கிய மீன்.   (1116)

Звезды поменяют свое положение на небе, ибо не различают, где луна, а где чудное лицо красавицы

மாதர் முகம்போல் ஒளிவிட வல்லையேல்
காதலை வாழி மதி.   (1118)

Сияй, луна, и будь моей возлюбленной, если ты в состоянии излучать свет, подобный сиянию любимой

மலரன்ன கண்ணாள் முகமொத்தி யாயின்
பலர்காணத் தோன்றல் மதி.   (1119)

Не восходи и не сияй, луна! Тебе не сравниться с ликом моги любимой, у которой глаза нежнее цветов

அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர்
அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம்.   (1120)

Даже нежный цветок аниччам и лебединое перо кажутся колючками по сравнению с ногами моей возлюбленной