Плач при воспоминании

உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்
கள்ளினும் காமம் இனிது.   (1201)

Любовь сладостнее, чем вино, ибо одно воспоминание о былых объятиях рождает огромное наслаждение

எனைத்தொனறு ஏனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்.   (1202)

Огонь любви, даже крошечный, необычайно сладок. Даже одно упоминание о моем любимом сразу устраняет мою боль

நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் தும்மல்
சினைப்பது போன்று கெடும்.   (1203)

Похоже, мой любимый решил было вспомнить обо мне, но передумал; потому что я захотела чихнуть*, но ничего не полуось

யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்.   (1204)

Он обитает в моем сердце каждый миг. Неужели и я живу в его сердце?

தம்நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் நாணார்கொல்
எம்நெஞ்சத்து ஓவா வரல்.   (1205)

Я стала узницей в его сердце. Как же ему не стыдно постоянно пребывать и в моем сердце?

மற்றியான் என்னுளேன் மன்னோ அவரொடியான்
உற்றநாள் உள்ள உளேன்.   (1206)

Я живу лишь памятью о близости с любимым. Иначе разве могла бы я жить?

மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்.   (1207)

Ни на миг я не могу забыть любимого. Воспоминания о нем опаляют мое сердце. Да и кем я стала бы, забыв его?

எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
காதலர் செய்யும் சிறப்பு.   (1208)

Хотя я постоянно думаю о любимом, он не обижается на меня. Уже это есть милость моего милого

விளியுமென் இன்னுயிர் வேறல்லம் என்பார்
அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து.   (1209)

Думая о недостатке любви в моем милом, твердившем,,то мы неразлучны, я испытываю сладостные чувства

விடாஅது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்
படாஅதி வாழி மதி.   (1210)

Не заходи, луна! Я должна видеть покинувшего меня любимого, который уехал, но не ушел из сердца моего