О потере стыдливости

காமக் கணிச்சி உடைக்கும் நிறையென்னும்
நாணுத்தாழ் வீழ்த்த கதவு.   (1251)

Топор любовной страсти разбивает дверь горделивой стыдливости, на которую навешен замок сдержанности

காமம் எனவொன்றோ கண்ணின்றென் நெஞ்சத்தை
யாமத்தும் ஆளும் தொழில்.   (1252)

То, что люди называют страстью, не имеет глаз и жжет мое сердце даже в самую темную полночь

மறைப்பேன்மன் காமத்தை யானோ குறிப்பின்றித்
தும்மல்போல் தோன்றி விடும்.   (1253)

Я стремлюсь скрыть свою страсть, но она вырывается наружу, как чихание, даже не предупредив меня

நிறையுடையேன் என்பேன்மன் யானோஎன் காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்.   (1254)

Сердце мое, я бахвалюсь перед собой, будто стыдливость сдерживает меня, но любовная страсть вырывается наружу

செற்றார்பின் செல்லாப் பெருந்தகைமை காமநோய்
உற்றார் அறிவதொன்று அன்று.   (1255)

Стыдливость, что удерживает меня от того, чтобы устремиться за милым,,оторый отвергает меня, непонятна тем людям, которые больны любовью

செற்றவர் பின்சேறல் வேண்டி அளித்தரோ
எற்றென்னை உற்ற துயர்.   (1256)

Несчастная я, ибо теряю стыдливость и готова мчаться вслед за отвергшим меня милым

நாணென ஒன்றோ அறியலம் காமத்தால்
பேணியார் பெட்ப செயின்.   (1257)

Если милый, подаривший мне радость, сделает так, как я желаю, я отброшу свою стыдливость

பன்மாயக் கள்வன் பணிமொழி அன்றோநம்
பெண்மை உடைக்கும் படை.   (1258)

Ласковые слова моего милого плута, который знает тысячу любовных уловок, являются мечом, рубящим мою стыдливость

புலப்பல் எனச்சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ்சம்
கலத்தல் உறுவது கண்டு.   (1259)

Я попыталась скрыть от него свою страсть, но вместо этого жарко обняла его, и наши сердца слились

நிணந்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ
புணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்.   (1260)

Женщины, сердце которых тает перед милым, словно масло на огне, не в состоянии сказать: «Я рассержусь на него»