容顏之改

முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது
பைந்தொடிப் பேதை நுதல்.   (1238)

昔時歡聚, 稍一分隔, 伊人卽面額慘白, 將何以擔此離愁耶?
—程曦 (古臘箴言)

முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பசப்புற்ற
பேதை பெருமழைக் கண்.   (1239)

兩懷輕隔於微風, 伊人烏雲之目, 卽失其光輝色澤, 阻山隔海, 伊人何以受之?
—程曦 (古臘箴言)