私情謠琢

அலரெழ ஆருயிர் நிற்கும் அதனைப்
பலரறியார் பாக்கியத் தால்.   (1141)

有關吾等情愛之謠諫, 紛紜於鄰里, 傷痛之生, 竟獲蘇息, 茛以衆多之鄰里尚未知悉吾等之眞隱祕也.
—程曦 (古臘箴言)

மலரன்ன கண்ணாள் அருமை அறியாது
அலரெமக்கு ஈந்ததிவ் வூர்.   (1142)

伊人秋波宛轉, 深具德性, 鄕人不解, 竟以其名與余名同列, 愚蒙乎哉!
—程曦 (古臘箴言)

உறாஅதோ ஊரறிந்த கெளவை அதனைப்
பெறாஅது பெற்றன்ன நீர்த்து.   (1143)

鄕里之謠諫, 使余心歡, 因雖伊人不在身側, 亦似享有其! 至樂矣.
—程曦 (古臘箴言)

ஊரவர் கெளவை எருவாக அன்னைசொல்
நீராக நீளும்இந் நோய்.   (1147)

謠詠有似施肥, 慈母之責備有如水之灌漑, 苦痛之根苗生長不息矣.
—程曦 (古臘箴言)

தாம்வேண்டின் நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டும்
கெளவை எடுக்கும்இவ் வூர்.   (1150)

謠諫橫流, 使汝受益, 因其已使汝名與汝之所愛相連相結. 若汝有求, 所愛者將不拒矣.
—程曦 (古臘箴言)