தீவினையச்சம்

தீவினையார் அஞ்சார் விழுமியார் அஞ்சுவர்
தீவினை என்னும் செருக்கு.   (௨௱௧ - 201)
 

தீய செயலைச் செய்தலாகிய இறுமாப்பைத் தீவினையாளர்கள் அஞ்சமாட்டார்கள்; ஆனால், மேலோர்கள் தீயவைகளைச் செய்வதற்கு அஞ்சுவார்கள் (௨௱௧)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை
தீயினும் அஞ்சப் படும்.   (௨௱௨ - 202)
 

தீய செயல்கள் பிறர்க்கும் தமக்கும் தீமை விளைவித்தலால், தீயசெயல்களைத் தீயினும் கொடியதாகச் சான்றோர் நினைத்து அஞ்சுவார்கள் (௨௱௨)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

அறிவினுள் எல்லாந் தலையென்ப தீய
செறுவார்க்கும் செய்யா விடல்.   (௨௱௩ - 203)
 

நமக்குத் தீமையைச் செய்தவருக்கும், தாம் பதிலுக்குத் தீமை செய்யாது மன்னித்து விடுவதை, அறிவினுள் எல்லாம் சிறந்த அறிவு என்பார்கள் (௨௱௩)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின்
அறஞ்சூழம் சூழ்ந்தவன் கேடு.   (௨௱௪ - 204)
 

பிறனுக்குக் கேடு செய்வதைப் பற்றி மறந்தும் நினைக்கக் கூடாது (௨௱௪)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

இலன்என்று தீயவை செய்யற்க செய்யின்
இலனாகும் மற்றும் பெயர்த்து.   (௨௱௫ - 205)
 

‘இவன் துணையிலன்’ என்று ஒருவனுக்குத் தீமையைச் செய்யாதிருக்க வேண்டும்; செய்தால், மீண்டும் இவனே யாதும் துணை இல்லாதவன் ஆவான் (௨௱௫)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

தீப்பால தான்பிறர்கண் செய்யற்க நோய்ப்பால
தன்னை அடல்வேண்டா தான்.   (௨௱௬ - 206)
 

துன்பம் தருவனவான தீவினைகள் தன்னைத் தொடர்ந்து வருத்துதலை விரும்பாதவன், தீய செயல்களைத் தான் பிறரிடம் ஒரு போதும் செய்யாதிருப்பானாக (௨௱௬)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

எனைப்பகை யுற்றாரும் உய்வர் வினைப்பகை
வீயாது பின்சென்று அடும்.   (௨௱௭ - 207)
 

எத்தகைய பகைமை உடையவரும் தப்பிப் பிழைப்பர்; தீவினையாகிய பகையோ, ஒருவனை விடாமல் பின்பற்றிச் சென்று துன்பத்தைச் செய்யும் (௨௱௭)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

தீயவை செய்தார் கெடுதல் நிழல்தன்னை
வீயாது அஇஉறைந் தற்று.   (௨௱௮ - 208)
 

தீய செயல்களைச் செய்தவர் கெடுதல் உறுதி என்பது, நிழல் தன்னை விடாமல் வந்து தன் காலடியிலேயே தங்கி இருத்தலைப் போன்றதாகும் (௨௱௮)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

தன்னைத்தான் காதல னாயின் எனைத்தொன்றும்
துன்னற்க தீவினைப் பால்.   (௨௱௯ - 209)
 

ஒருவன், தன்னைத் தான் விரும்பி வாழ்பவனானால், அவன் எத்தகையதொரு தீய செயல்களிலும் ஒருபோதுமே ஈடுபடாமல் இருப்பானாக! (௨௱௯)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

அருங்கேடன் என்பது அறிக மருங்கோடித்
தீவினை செய்யான் எனின்.   (௨௱௰ - 210)
 

ஒருவன், தவறான வழியிலே சென்று தீய செயல்களைச் செய்யாதிருப்பானானால், அவன் கேடற்றவன் ஆவான் என்று தெளிவாக அறியலாம் (௨௱௰)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

பு. ஆ. முத்துக்கிருஷ்ணன் (திருக்குறள் இசைமலர்)

இராகம்: பூர்விகல்யாணி  |  தாளம்: ஆதி
பல்லவி:
தீயைவிடக் கொடிதாம் தீவினை தன்னை நீ
திரும்பியும் பாராதே மனமே

அநுபல்லவி:
தீதான் தொட்டவரை மட்டிலுமே சுடும்
தீவினையாளரால் அவர் குலமே கெடும்

சரணம்:
மன்னும் திறக்குறள் மணிமொழி சொல்லு
மறந்தும் பிறன்கேடு சூழாதே; நில்லு
தன்னிழல் தன்னைத் தொடர்வது போல
தன்வினை தன்னையே தாக்கும் அதாலே




பிரபலமான அதிகாரம்

பிரபலமான குறள்

குறளில் பல முறை தோன்றிய சொல்
குறள்களில் பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட சொல்
  1. படும் - 42
  2. தரும் - 37
  3. இல் - 32
  4. கெடும் - 28
  5. இல்லை - 22

பல முறை தோன்றிய குறளின் தொடக்க சொல்
பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட குறளின் தொடக்க சொல்
  1. ஆற்றின் - 5
  2. இன்பம் - 5
  3. நனவினால் - 5
  4. காமம் - 4
  5. காமக் - 4

பல முறை தோன்றிய குறளின் இறுதி சொல்
பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட குறளின் இறுதி சொல்
  1. படும் - 42
  2. தரும் - 37
  3. இல் - 32
  4. கெடும் - 28
  5. செயல் - 22