வெகுளாமை

செல்லிடத்துக் காப்பான் சினங்காப்பான் அல்லிடத்துக்
காக்கின்என் காவாக்கா லென்.   (௩௱௧ - 301)
 

தனக்குச் செல்லக்கூடிய இடத்திலும் சினத்தைக் காப்பவனே காப்பவன்; செல்லாத இடத்திலே காத்தால் என்ன? காவாதிருந்தால் என்ன? (௩௱௧)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

மறத்தல் வெகுளியை யார்மாட்டும் தீய
பிறத்தல் அதனான் வரும்.   (௩௱௩ - 303)
 

எவரிடத்திலும் சினங்கொள்ளாமல், அவர் தீச்செயலை மறத்தலே நல்லது; தீமையான விளைவுகள் அச்சினத்தினாலே வந்து சேரும் (௩௱௩)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

நகையும் உவகையும் கொல்லும் சினத்தின்
பகையும் உளவோ பிற.   (௩௱௪ - 304)
 

முகமலர்ச்சியான நகையையும், அகமலர்ச்சியான உவகையையும் கொல்லும் சினத்தினும், உயிருக்குப் பகையானவை வேறு உளவோ? (௩௱௪)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

தன்னைத்தான் காக்கின் சினங்காக்க காவாக்கால்
தன்னையே கொல்லுஞ் சினம்.   (௩௱௫ - 305)
 

ஒருவன் தன்னைக் காக்க விரும்பினால் சினம் எழாமல் காத்துக் கொள்க; காவாதிருந்தால், அச் சினமானது அவனையே முடிவில் கொன்று விடும் (௩௱௫)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

சினமென்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி இனமென்னும்
ஏமப் புணையைச் சுடும்.   (௩௱௬ - 306)
 

சேர்ந்தவரைக் கொல்லும் இயல்புடைய சினமானது, ‘தன் இனத்தார்’ என்னும் பாதுகாவலான தெப்பத்தையும் சுட்டு எரித்துவிடும் (௩௱௬)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

சினத்தைப் பொருளென்று கொண்டவன் கேடு
நிலத்தறைந்தான் கைபிழையா தற்று.   (௩௱௭ - 307)
 

சினத்தையே செல்வம் என்று நினைத்து மேற்கொண்டவன் அதனாற் கெடுதல், நிலத்திலே அறைந்தவனின் கையானது நோவிலிருந்து தப்பாதது போல் உறுதியாகும் (௩௱௭)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

இணர்எரி தோய்வன்ன இன்னா செயினும்
புணரின் வெகுளாமை நன்று.   (௩௱௮ - 308)
 

பலமாகக் கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பில் வீழ்ந்தாற் போன்ற துன்பத்தை ஒருவன் செய்த போதும், கூடுமானால், அவன் பால் வெகுளாமையே நன்று (௩௱௮)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

உள்ளிய தெல்லாம் உடனெய்தும் உள்ளத்தால்
உள்ளான் வெகுளி எனின்.   (௩௱௯ - 309)
 

ஒருவன் உள்ளத்தாலும் சினத்தைப் பற்றி நினையாதவன் என்றால், அப்படிப்பட்டவன் நினைத்தது எல்லாம் உடனே அவனை வந்தடையும் (௩௱௯)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

இறந்தார் இறந்தார் அனையர் சினத்தைத்
துறந்தார் துறந்தார் துணை.   (௩௱௰ - 310)
 

அளவு கடந்து சினத்திலே ஈடுபட்டவர் இறந்தவரைப் போன்றவர்; சினத்தைக் கைவிட்டவரோ முற்றும் துறந்த மேலோருக்குச் சமமாவர் (௩௱௰)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

பு. ஆ. முத்துக்கிருஷ்ணன் (திருக்குறள் இசைமலர்)

இராகம்: சுபபந்துவராளி  |  தாளம்: ஆதி
பல்லவி:
சினமே தவிர் செம்மையாகும் வாழ்வு
சீலமே பெற தருமே நலமே

அநுபல்லவி:
மனமோ மலர் சினமோ செந்தீயாம்
மலரைத் தீய்க்கலாமோ
மணமதில் உண்டாமோ

சரணம்:
சேர்ந்த பேரைக் கொல்லும் தேர்ந்த நட்பகற்றும்
சிரிப்பும் மகிழ்வும் சேராமல் நீக்கும்
சார்ந்தவர் குடியும் குலமும் கெடுக்கும்
தன்னைக் காக்கவேண்டின் சினம்காக்க நாளும்

"இறந்தார் இறந்தார் அனையர் சினத்தைத்
துறந்தார் துறந்தார் துணை" என்பதால்
அறந்தாங்கவே ஆற்றும் குறள் சொல்
அறிந்தே தெளிந்தால் அருள்மேவும் வாழ்வில்




பிரபலமான அதிகாரம்

பிரபலமான குறள்

குறளில் பல முறை தோன்றிய சொல்
குறள்களில் பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட சொல்
  1. படும் - 42
  2. தரும் - 37
  3. இல் - 32
  4. கெடும் - 28
  5. இல்லை - 22

பல முறை தோன்றிய குறளின் தொடக்க சொல்
பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட குறளின் தொடக்க சொல்
  1. ஆற்றின் - 5
  2. இன்பம் - 5
  3. நனவினால் - 5
  4. காமம் - 4
  5. காமக் - 4

பல முறை தோன்றிய குறளின் இறுதி சொல்
பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட குறளின் இறுதி சொல்
  1. படும் - 42
  2. தரும் - 37
  3. இல் - 32
  4. கெடும் - 28
  5. செயல் - 22