இனியவை கூறல்

இன்சொலால் ஈரம் அளைஇப் படிறுஇலவாம்
செம்பொருள் கண்டார்வாய்ச் சொல்.   (௯௰௧ - 91)
 

செம்மையான பொருளை அறிந்தவர்களின் வாய்ச் சொற்கள், இனிய சொற்களாய், அன்பு கலந்ததாய், வஞ்சம் இல்லாததாய் இருக்கும் (௯௰௧)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

அகன்அமர்ந்து ஈதலின் நன்றே முகனமர்ந்து
இன்சொலன் ஆகப் பெறின்.   (௯௰௨ - 92)
 

முகமலர்ச்சியோடு இனிதாகச் சொல்லும் இயல்பும் பெற்றவனானால், அது, அவன் மனமகிழ்ச்சியோடு கொடுக்கும் பொருளை விட நல்லதாகும் (௯௰௨)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

முகத்தான் அமர்ந்து இனிதுநோக்கி அகத்தானாம்
இன்சொ லினதே அறம்.   (௯௰௩ - 93)
 

முகத்தோற்றத்தால் விருப்பத்தோடு இனிமையாகப் பார்த்து, உள்ளத்திலிருந்து வரும் இனிய சொற்களையும் சொல்லும் அதுவே, அறமாகும் (௯௰௩)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

துன்புறூஉம் துவ்வாமை இல்லாகும் யார்மாட்டும்
இன்புறூஉம் இன்சொ லவர்க்கு.   (௯௰௪ - 94)
 

எவரிடத்தும் இன்பம் உண்டாகத் தகுந்த இன்சொல்லைப் பேசுபவர்க்கு, துன்பத்தை மிகுதியாக்கும் வறுமையும் இல்லாமற் போகும் (௯௰௪)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

பணிவுடையன் இன்சொலன் ஆதல் ஒருவற்கு
அணியல்ல மற்றுப் பிற.   (௯௰௫ - 95)
 

பணிவு உடையவனாகவும், இனிதாகச் சொல்பவனாகவும் ஆகுதல், ஒருவனுக்கு அணிகலனாகும்; பிறவெல்லாம் அணிகலன்கள் ஆகா (௯௰௫)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

அல்லவை தேய அறம்பெருகும் நல்லவை
நாடி இனிய சொலின்.   (௯௰௬ - 96)
 

நன்மையானவைகளையே விரும்பி, இனிய சொற்களையும், சொல்லி வந்தால், அதனால் பாவங்கள் தேய்ந்து போக, அறம் வளர்ந்து பெருகும் (௯௰௬)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

நயன்ஈன்று நன்றி பயக்கும் பயன்ஈன்று
பண்பின் தலைப்பிரியாச் சொல்.   (௯௰௭ - 97)
 

பிறர்க்கு நல்ல பயனைத் தந்து, நல்ல பண்பிலிருந்து ஒரு சிறிதும் விலகாத சொற்கள், சொல்வானுக்கும், நன்மை தந்து உபகாரம் செய்யும் (௯௰௭)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

சிறுமையுவு நீங்கிய இன்சொல் மறுமையும்
இம்மையும் இன்பம் தரும்.   (௯௰௮ - 98)
 

சிறுமையான எண்ணங்களில்லாத இனிய சொற்கள், மறுமையிலும் இம்மையிலும் ஒருவனுக்கு இன்பத்தைத் தரும் (௯௰௮)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

இன்சொல் இனிதீன்றல் காண்பான் எவன்கொலோ
வன்சொல் வழங்கு வது.   (௯௰௯ - 99)
 

இனிய சொற்கள் தனக்கு மிகுந்த இன்பத்தைத் தருவதனைக் காண்பவன், வன்சொற்களை வழங்குவது எந்தக் காரணத்தாலோ? (௯௰௯)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்
கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று.   ( - 100)
 

இனிய சொற்கள் இருக்கின்ற போது ஒருவன் இன்னாத சொற்களைக் கூறுதல், இனிய கனி இருக்கவும், காயைத் தின்பது போன்றதே! (௱)
புலியூர்க் கேசிகன் (திருக்குறள் - புதிய உரை)

பு. ஆ. முத்துக்கிருஷ்ணன் (திருக்குறள் இசைமலர்)

இராகம்: கரகரப்பிரியா  |  தாளம்: ஆதி
பல்லவி:
இனியவை கூறின் இதம்பெறலாம்
இதை நீ மறவாதே மனமே

அநுபல்லவி:
கனியாம் இன்சொல் காயாம் வன்சொல்
கருத்தினிலே இதை
நிறுத்திக்கொள்வாய் என்றும்

சரணம்:
அன்பு கலந்து நன்கு அமைவதே இன்சொற்கள்
அல்லாத மற்றவைகள் ஆகுமே வெறும் கற்கள்
இன்புறவே எவர்க்கும் இனியசொல்லை வழங்கின்
ஈகையினும் உயரும் ஏழ்மைத்துன்பம் அகலும்

"பணிவுடையன் இன்சொலன் ஆதல் ஒருவற்கு
அணியல்ல மற்றுப்பிற" என்னும் குறள் பயில்வாய்
தனியதன் சுவையே தமிழ்போல் இனிக்கும்
தன்னுணர்வைப் பெருக்கும் நன்னிலையில் உயர்த்தும்




பிரபலமான அதிகாரம்

பிரபலமான குறள்

குறளில் பல முறை தோன்றிய சொல்
குறள்களில் பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட சொல்
  1. படும் - 42
  2. தரும் - 37
  3. இல் - 32
  4. கெடும் - 28
  5. இல்லை - 22

பல முறை தோன்றிய குறளின் தொடக்க சொல்
பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட குறளின் தொடக்க சொல்
  1. ஆற்றின் - 5
  2. இன்பம் - 5
  3. நனவினால் - 5
  4. காமம் - 4
  5. காமக் - 4

பல முறை தோன்றிய குறளின் இறுதி சொல்
பல முறை பயன்படுத்தப்பட்ட குறளின் இறுதி சொல்
  1. படும் - 42
  2. தரும் - 37
  3. இல் - 32
  4. கெடும் - 28
  5. செயல் - 22